Віктар Праўдзін прыйшоў да чытача з новым творам — раманам «Непераможны злом» (выдавецтва «Мастацкая літаратура», 2024). Аўтар узнаўляе адну з самых складаных і мала даследаваных старонак нашай гісторыі — жыццё беларусаў у першыя гады савецкай улады.
І калі гераічны, бытавы бок яшчэ больш-менш паказаны ў нашай літаратуры («Рудабельская рэспубліка» Сяргея Грахоўскага, «Камароўская хроніка» Максіма Гарэцкага і інш.), то сацыяльна-палітычны аспект амаль не закранаўся.
Салаўіным кутом называюць Уздзеншчыну. За яе непаўторную прыроду, дзіўныя прынёманскія краявіды, багатую флору і фаўну. А яшчэ за тое, што тут жыве (ці пайшло адсюль у вялікі свет) шмат людзей творчых прафесій — пісьменнікаў, мастакоў, скульптараў, артыстаў, музыкантаў, якія апяваюць у сваіх творах родныя мясціны.
Кніга Алеся Карлюкевіча «Сачыненне на галоўную тэму», якая выйшла сёлета ў Выдавецкім доме «Звязда», адразу прыцягвае назвай. Цікава даведацца, што ж хвалюе сучасных дзяцей, якія жывуць у эпоху гаджэтаў і штучнага інтэлекту?
Бывае, у дзяцінстве захопішся коміксамі і неўпрыкмет для сябе і навакольных станеш прафесійным мастаком. Менавіта так і адбылося ў жыцці Аляксандра Кудрашова з Беразіно. Яшчэ калі быў школьнікам, наведваўся ў бібліятэку, доўга заседжваўся за часопісамі, капіраваў коміксы, затым размалёўваў. Аддаваў перавагу героям мультфільма «Чарапашкі-ніндзя», кожны з якіх насіў знакавае імя, вядомае ў сусветнай культуры: Данатэла, Леанарда, Мікеланджала, Рафаэль. Дома развешваў іх партрэты ў сваім пакоі. Паступова цікавасць пераключалася на іншыя аб’екты: маляваў тэхніку, дзіцячыя аўтамабільчыкі.
Калі хто пачынае сур’ёзна займацца вывучэннем беларускай гісторыі, мастацтва, фальклору ці літаратуры, абавязкова трапляе ў сховішчы паўночнай сталіцы нашай былой агульнай Радзімы. Тры стагоддзі тут збіраліся скарбы ведаў з усіх канцоў вялікай імперыі. Нягледзячы на час, пажары, паводкі і жудасную блакаду, шмат што ўдалося захаваць, і цяпер кожны даследчык з Беларусі можа наведаць гістарычныя архівы, бібліятэкі і музеі Санкт-Пецярбурга, на ўласныя вочы ўбачыць шматлікія артэфакты сваёй краіны, народа, а нешта і патрымаць, падрабязна вывучыць ды прааналізаваць. Не заўсёды мы разумеем, што магчымасць гэтую маем дзякуючы ў тым ліку сціплым, не ўсім вядомым супрацоўнікам скарбасховішчаў, якія прысвячаюць сваёй справе ўсё жыццё.
Больш за 25 гадоў творчага жыцця артыст Вадзім Асвяцінскі прысвяціў служэнню Коласаўскаму тэатру. За гэты час ім сыграна больш за 60 роляў самага рознага кшталту — вострахарактарных, камедыйных, драматычных. Сярод найбольш значных работ мінулых гадоў — Валодзька ў трагікамедыі «Трыбунал» А. Макаёнка, граф Рэтланд у гістарачнай хроніцы «Генры VI» У. Шэкспіра, Франсуа ў дэтэктыве «Загадка дома Вярнье» А. Крысці, гарадскі прарок Ільюк з інсцэніроўкі рамана У. Караткевіча «Хрыстос прызямліўся ў Гародні». Асаблівае месца ў яго творчасці займаюць казачныя персанажы — Алесь з «Купальскай ночы» Ю. Куліка, Певень з «Кошчынага дома» С. Маршака, Воўк з «Вядзьмаркі і Дыназаўрыка» А. Якімовіча, Жук-Рагач з «Казявачкі» Т. Уфімцавай…
15 лютага Вадзім Асвяцінскі адсвяткаваў 65-годдзе. З гэтай нагоды сустрэліся з артыстам.
Нацыянальны цэнтр сучасных мастацтваў сёлета святкуе 10-годдзе з дня ўтварэння. У гонар свята ўстанова прапаноўвае гледачам пазнаёміцца з залатым фондам музейнай калекцыі — плёнам карпатлівай працы некалькіх пакаленняў супрацоўнікаў. На выстаўцы «Вечнае быццё светабудовы» прадстаўлены адзін з найважнейшых збораў цэнтра — работы Аляксандра Казлоўскага.
У многім аблічча сучаснага літаратурнага працэсу вызначаюць перыядычныя літаратурна-мастацкія выданні: найперш — «Полымя», «Маладосць», «Нёман». Чытачу заўсёды цікава, якімі будуць наступныя нумары гэтых часопісаў. Пра «Полымя» ў 2025 годзе — наша размова з галоўным рэдактарам Віктарам Шніпам.
Прырода — радасці нагода. Запамятаў, кім сказана. Хоць не так і важна. Істотна сама сутнасць вымаўленага. Яна ж выглядае прыкладна так: да насельнікаў прыроды неабходна ставіцца як да людзей. У гэтым і сам неаднойчы пераконваўся, чытаючы шмат якія кнігі прыродазнаўчага зместу, дзе не проста раскрываецца жыццё братоў нашых меншых, а са спагадай, больш за тое — з замілаваннем гаворыцца пра жывёльны і раслінны свет. Прозвішчы аўтараў называць не буду, бо толькі на Беларусі іх шмат, а запынюся на Валерыі Кастручыне.
Фестываль дзіцячай кнігі «Ідзі, зіма, ідзі ў дарогу!» пройдзе 28 лютага ў Дзяржаўным літаратурна-мемарыяльным музеі Якуба Коласа ў Мінску. Пра сваю творчасць, пра кнігі, якія толькі што пабачылі свет, раскажуць Кацярына Хадасевіч-Лісавая, Алена Басікірская, Жанна Міус, Кацярына Залеская, Алесь Карлюкевіч і Наталля Андрасюк.
