Вы тут

Беларускае таварыства дружбы народаў адзначае сваё 90-годдзе


«Мы промні зорнай службы. Нам верыцца здаля, што стане Домам дружбы ўся зямля» — гэтыя прыгожыя словы паэта Сяргея Панізніка, пакладзеныя на музыку Эдуарда Зарыцкага, гучаць у гасцінным Доме дружбы ў беларускай сталіцы на пачатку кожнай імпрэзы. Гэтымі радкамі з гімна можна акрэсліць і мэты працы Беларускага таварыства дружбы народаў і культурнай сувязі з замежнымі краінамі — грамадскай арганізацыі, якая «кватаруе» ў гэтым знакавым будынку. Сёння таварыства — другая па ўзросце пасля Чырвонага Крыжа грамадская арганізацыя Беларусі — адзначае сваё 90-годдзе.

Карэспандэнт «Звязды» сустрэлася са старшынёй прэзідыума Беларускага таварыства дружбы Нінай ІВАНОВАЙ і распытала пра асноўныя мэты працы арганізацыі, яе старых і новых сяброў, а таксама даведалася пра міжнародныя праекты, якія пакуль чакаюць сваёй рэалізацыі.


Ад класікаў пачатак

— Мы заўсёды з гонарам падкрэсліваем, што Таварыства культурных сувязяў было ўтворана па ініцыятыве вядомых літаратараў — Янкі Купалы, Якуба Коласа, Міхася Чарота, Цішкі Гартнага і іншых. Мэтай арганізацыі ад пачатку была вызначана папулярызацыя беларускай культуры, беларускасці, традыцый нашага народа за межамі краіны і, адпаведна, папулярызацыя духоўных здабыткаў іншых народаў у Беларусі. Выключэннем сталі толькі часы Вялікай Айчыннай вайны, калі таварыства не працавала. Мяне асабіста ўражвае тое, што нашымі папярэднікамі былі людзі, чые імёны «звіняць», — выдатныя творцы ў музыцы, літаратуры, мастацтве, тэатры: Ларыса Александроўская, Стэфанія Станюта, Рыгор Шырма, Генадзь Цітовіч, Уладзімір Алоўнікаў, Андрэй Макаёнак, Іван Мележ, Анатоль Анікейчык, Максім Танк, Васіль Быкаў... і пералік можна доўжыць. Старшынямі таварыства ў свой час працавалі пісьменнікі, якіх ведаюць не толькі ў Беларусі, але і далёка за межамі нашай краіны.

Праз нашу арганізацыю свет пазнаў беларускую культуру: менавіта па камандзіраванні таварыства дружбы з канцэртамі за мяжу выязджалі творчыя калектывы, якія сёння лічацца карыфеямі ў сваім жанры: Дзяржаўны ансамбль танца, «Купалінка», «Харошкі», «Крыжачок» і многія іншыя. Лёс гэтых калектываў склаўся вельмі добра, і мы часам жартуем, што наша таварыства адыграла выключную ролю ў іх жыцці.

Сябры і партнёры

— Ганарымся тым, што і сёння ў нашай арганізацыі працуюць сапраўдныя рыцары народнай дыпламатыі — аўтарытэтныя, шматгранныя, высокай культуры людзі. Яны задзейнічаны ў розных структурах: сёння ў складзе таварыства дружбы 40 суполак, якія наладжваюць сяброўскія стасункі з рознымі замежнымі краінамі; дзясяткі партнёраў за межамі краіны, што садзейнічаюць папулярызацыі там беларускай культуры. У працы нашага таварыства можна вылучыць чатыры асноўныя праграмы. Культура — самая першая і важная, традыцыйная. Маем праграму міжнароднага рэгіянальнага супрацоўніцтва (яе мэта — парадненне гарадоў), а таксама гуманітарную і маладзёжную праграмы.

З некаторымі замежнымі партнёрамі шмат гадоў дапамагаем раёнам, якія пацярпелі ў выніку аварыі на Чарнобыльскай АЭС. Напрыклад, з фондам «Дзецям Чарнобыля» зямлі Ніжняя Саксонія (Германія) 20 гадоў супрацоўнічаем па пастаўцы апаратаў ультрагукавой дыягностыкі ў медыцынскія ўстановы Беларусі, павышэнні кваліфікацыі медыкаў. За гэты час у нашу краіну перададзена звыш 200 апаратаў. Зараз мы рыхтуемся да дзён беларускай культуры ў Ніжняй Саксоніі — неўзабаве балетная трупа Музычнага тэатра выязджае на гастролі. Іх канцэрты пройдуць у дзевяці гарадах зямлі.

Работа на імідж

— Ёсць людзі, якія працуюць за грошы; ёсць асобы, якія прагнуць славы. Але ў нашым таварыстве людзі працуюць на імідж краіны, на тое, каб яшчэ вышэй узняць годнасць беларусаў. Усе яны маюць асноўную працу, сем'і, іншыя клопаты, тым не менш у нас у таварыстве за сімвалічную падзяку яны шчыруюць так, нібыта атрымліваюць вялікі заробак.

Напрыклад, таварыства «Беларусь — Швейцарыя» ўзначальвае акадэмік, знаны мастак Георгій Паплаўскі; Сяргей Панізнік, вядомы паэт, перакладчык, журналіст, шмат гадоў кіруе таварыствам «Беларусь — Латвія». З намі працуе і міністр культуры Барыс Святлоў: ён стаў старшынёй таварыства «Беларусь — Вялікабрытанія», яшчэ калі быў рэктарам БДУКіМ, але і атрымаўшы прызначэнне на пасаду міністра, наша таварыства не пакінуў. А старшыня праўлення Пріорбанка Сяргей Касцючэнка актыўна працуе ў таварыстве «Беларусь — Аўстрыя», ажыццяўляе значныя і маштабныя праекты. Таварыства «Беларусь — Польшча» ўзначальвае пісьменнік, гісторык Анатоль Бутэвіч — ён на сваіх імпрэзах абавязкова падкрэслівае супольную мінуўшчыну нашых краін. Дэкан факультэта міжнародных адносін БДУ Віктар Шадурскі кіруе таварыствам «Беларусь — Францыя» і праводзіць вялікую работу сярод моладзі.

Дырэктар Нацыянальнай бібліятэкі Раман Матульскі ўзначальвае таварыства «Беларусь — Украіна». Вельмі прыемна, што з намі працуе сын Якуба Коласа Міхась Міцкевіч, мы ганарымся гэтай пераемнасцю пакаленняў, зацікаўленасцю. Сын класіка, пачынальніка нашай літаратуры ўзначальвае таварыства «Беларусь — Ірландыя», ладзіць прыгожыя і незвычайныя святы для моладзі. Вядомы драматург Аляксей Дудараў працуе ў кірунку наладжвання сяброўскіх стасункаў з Літвой. Анатоль Талкачоў, галоўны ўрач Мінскага дыягнастычнага цэнтра, кіруе таварыствам «Беларусь — Куба». Прафесар Іван Чарота ўзначальвае таварыства «Беларусь — Сербія», дырэктар радыёстанцыі «Беларусь» паэт Навум Гальпяровіч актыўна працуе ў галіне наладжвання дыялогу Беларусі з Арменіяй. Цяжка сёння ўявіць сабе Дом дружбы без грунтоўнага, таленавітага, эмацыянальнага Міколы Мятліцкага — паэта, старшыні таварыства «Беларусь — Славакія».

Адметна, што і «ветэраны» нашага таварыства сёння актыўна працуюць. Дагэтуль на імпрэзах бывае і дапамагае іх рыхтаваць былы намеснік старшыні прэзідыума Беларускага таварыства дружбы Ніна Нерад. Сёння яна на пенсіі, але цікавіцца нашай працай. Дапамагае і старшыня Беларускага фонду культуры Уладзімір Гілеп.

Ад грамадскіх ініцыятыў — да дзяржаўных праграм

— Мы вельмі ганарымся тым, што дзяржаўныя дзеячы, якія прыязджаюць у Беларусь з краін-партнёраў, не прамінаюць сваёй увагай Беларускае таварыства дружбы.

Цесна і плённа супрацоўнічаем з Міністэрствам замежных спраў Беларусі, адчуваем яго моцную падтрымку. Вельмі прыемна, што ў многіх выпадках інтарэсы таварыства пераплятаюцца з дзяржаўнымі праграмамі і наша дзейнасць прыносіць карысць на дзяржаўным узроўні. Больш за тое, я лічу, што любая дзяржаўная справа, нават самая важная, без падтрымкі грамадскасці, грамадскіх структур непаўнавартая і звужаная. Таму нават тыя культуралагічныя мерапрыемствы, якія мы ладзім у Доме дружбы, — таксама падтрымка дзяржаўнай праграмы па фарміраванні станоўчага іміджу нашай краіны. Там, дзе ведаюць пра Беларусь, нашы станоўчыя якасці, можна чакаць зусім іншага стаўлення да ініцыятыў з нашага боку. Мы для іх ужо не чужынцы.

Наладжваць стасункі з краінамі-суседзямі досыць проста. Але і з далёкімі ў геаграфічных адносінах дзяржавамі ладзіць дыялог нескладана. Мы супрацоўнічаем з Кубай, Індыяй, Кітаем. Адзінае, што стрымлівае, — гэта адлегласць. Для арганізацыі гастроляў нашых творчых калектываў, рэалізацыі сумесных праектаў патрэбны вялікія грошы. Гэта нам не пад сілу. Тым не менш стараемся падтрымліваць кантакты хаця б віртуальна. А калі ў Беларусь прыязджае, напрыклад, кубінскі выканаўца, ён абавязкова будзе з канцэртам у Доме дружбы. Нам важна, каб ведалі, што ў Мінску ёсць такі «прытулак» для замежнікаў і разумелі, што тут цікавяцца культурай іншых народаў.

Што ў планах?

— Задумак шмат. Пазнавальна-азнаямленчыя мерапрыемствы, «круглыя сталы», канферэнцыі, сустрэчы з нашымі партнёрскімі арганізацыямі. Але часам жыццё нібыта само прапануе новыя задачы, ідэі, ад якіх грэх адмаўляцца. Адна з такіх задумак — вялікі беларуска-аўстрыйскі культурны праект, разлічаны на два гады. Для нас справа гонару падрыхтаваць яго.

Рыхтуемся да вельмі значнай падзеі наступнага года — 25-годдзя ўстанаўлення дыпламатычных адносін Беларусі з рознымі краінамі. Студзень і люты 1992 года былі вельмі «ўраджайнымі» на плённыя кантакты. Тады наша маладая рэспубліка актыўна наладжвала сувязі. Такія падзеі дазваляюць звярнуць увагу на Беларусь з розных пунктаў гледжання. Гэта і культура, і міждзяржаўны, грамадскі дыялог, і перспектывы супрацоўніцтва. Вядома, у гэтым кірунку будуць вялікія дзяржаўныя праграмы, але і мы далучымся да святкавання, будзем з любоўю і павагай гаварыць пра розныя краіны, разважаць пра тое, што яшчэ можна зрабіць для ўмацавання ўзаемаадносін у розных сферах.

vesіaluha@zvіazda.by

Фота Яўгена ПЯСЕЦКАГА

Загаловак у газеце: Дай руку, сябар!

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Як выхаваць даследчыка за школьнай партай?

Як выхаваць даследчыка за школьнай партай?

Чаму ўсе краіны, якія развіваюць інавацыйную эканоміку, робяць сёння стаўку на STЕM? 

Палітыка

Аляксандр Лукашэнка сустрэўся з прадстаўнікамі СМІ Расіі

Аляксандр Лукашэнка сустрэўся з прадстаўнікамі СМІ Расіі

Некалькі рэчаў сёлета адбываюцца ўпершыню.

Грамадства

Ці набудуць у гаспадароў старыя хаты?

Ці набудуць у гаспадароў старыя хаты?

Адэльскі сельскі савет, што ў Гродзенскім раёне, можна назваць брамай у Еўрасаюз.