Вы тут

Прафесару, беларускаму журналісту Івану Сачанку - 80!


На днях 80 гадоў споўнілася беларускаму журналісту, публіцысту, доктару гістарычных навук, прафесару, заснавальніку кафедры замежнай журналістыкі і літаратуры журфака БДУ Івану Іванавічу Сачанка. Рэдакцыя газеты "Звязда" ад усяго сэрца віншуе Вас з юбілеем і жадае моцнага здароўя, радасці і бясконцага натхнення. Перадаем слова вучням і калегам прафесара:


Таццяна Дасаева, доктар філалагічных навук, прафесар, загадчык кафедры замежнай журналістыкі і літаратуры факультэта журналістыкі БДУ:

– Шаноўны Іван Іванавіч!

Вы прадстаўнік таленавітага роду. Ваш жыццёвы шлях у значнай ступені паўтарае лёс многіх нашых суайчыннікаў, якія нарадзіліся напярэдадні Другой сусветнай вайны. Вы – дзіця вайны, а калі казаць больш дакладна, малалетні вязень фашызму. У гады Вялікай Айчыннай вайны фашысцкія акупанты вывезлі Вашу сям’ю ў Германію. 3 чэрвеня 1942-га па студзень 1945 года Вы знаходзіліся у канцэнтрацыйным лагеры Дахау.

Толькі моцны чалавек пасля жорсткіх выпрабаванняў на самым пачатку жыцця мог знайсці ў сабе сілы не зламацца, не спыніцца ў сваім развіцці, рушыць далей і дасягнуць такіх поспехаў, якіх дасягнулі Вы. Відаць, палеская зямля, на якой Вы нарадзіліся, надзяліла Вас трываласцю і жыццястойкасцю.

Пасля звароту  на Радзіму Вы закончылі сярэднюю школу, служылі ў Савецкай Арміі, вучыліся на адзяленні журналістыкі філалагічнага факультэта БДУ, працавалі рэдактарам у газеце “Беларускі ўніверсітэт”, закончылі аспірантуру, абаранілі кандыдацкую і доктарскую дысертацыі, атрымалі званне прафесара.

Ваш лёс непарыўна звязаны з факультэтам журналістыкі БДУ як выкладчыка, навукоўца, кіраўніка. І кожны напрамак Вашай прафесійнай дзейнасці адметны, плённы. Вы стаялі ля вытокаў нараджэння айчыннай школы журналістаў-міжнароднікаў: у 1984 г. па Вашай ініцыятыве была створана кафедра замежнай журналістыкі і літаратуры, а ў 1988 годзе – адкрыта спецыяльнасць “Журналістыка міжнародная”.

Доктар гістарычных навук, прафесар, Заслужаны дзеяч БДУ, Вы з’яўляліся аўтарытэтным членам савета факультэта, савета па абароне кандыдацкіх і доктарскіх дысертацый, актыўна выступалі ў якасці эксперта, апанента і кіраўніка кандыдацкіх дысертацый. Вам належыць выключная роля ў падрыхтоўцы кадраў вышэйшай кваліфікацыі: пад Вашым кіраўніцтвам абаронена 18 кандыдацкіх дысертацый, 16 з іх –грамадзянамі замежных дзяржаў. Вы аўтар шматлікіх навуковых манаграфій, брашур, артыкулаў, вучэбных дапаможнікаў.

Вашы лекцыі слухалі не толькі студэнты БДУ, але і Сафійскага ўніверсітэта, Свабоднага нямецкага ўніверсітэта, Кёльнскага каледжа кумунікацый. Вашы выхаванцы паспяхова працуюць у сродках масавай інфармацыі нашай краіны і далёка за яе межамі.

Мне пашчасціла працаваць з Вамі, быць Вашай пераемніцай. Я многаму навучылася ў Вас, бо Вы шчодра дзяліліся сваім прафесійным вопытам, жыццёвай мудрасцю, цеплынёй. За ўсё гэта я бясконца ўдзячная Вам!

Дарагі Іван Іванавіч! Вы шчаслівы чалавек, бо прысвяцілі сваё жыццё любімай справе, стварылі кафедру, сваю навуковую школу, заслужылі любоў і павагу студэнтаў і калег. У Вас дружная сям’я,  шмат сяброў і адзінадумцаў.

Сардэчна віншую Вас з 80-годдзем! Няхай не пакідаюць Вас адчуванне непаўторнасці і хараства жыцця і ўласцівы Вам аптымізм. Зычу Вам моцнага здароўя, светлых і радасных дзён на многія, многія гады!


Вольга Самусевіч, дэкан факультэта журналістыкі БДУ:

Іван Іванавіч – адзін з маіх самых любімых прафесароў журфака. Нягледзячы на тыя ваенныя жахі, якія давялося Івану Іванавічу перажыць у дзяцінстве, ён застаецца добразычлівым, вясёлым, шчырым чалавекам, з адметным пачуццём гумару.

Аўтарытэтны вучоны, цудоўны выкладчык, патрабавальны навуковы кіраўнік. Яго вучні ёсць у многіх кутках свету. Не раз я станавілася сведкай, як яны праз дзесяцігоддзі вярталіся на факультэт, каб выказаць сваю любоў, павагу і ўдзячнасць прафесару.


Таццяна Прановіч, старшы выкладчык:

– Івана Іванавіча Сачанку ведаю больш за 40 гадоў – спачатку глядзела на яго вачыма студэнткі, потым – выкладчыцы кафедры замежнай журналістыкі і літаратуры. Прозвішча Сачанкі заўсёды выразна гучала на факультэце журналістыкі – Іван Іванавіч адпрацаваў тут амаль паўстагоддзя. Асабіста для мяне вельмі важна было тое, што ён з вялікага роду і з Вялікага Бору – гэтаксама як і мой бацька, пісьменнік Іван Чыгрынаў. Хай сабе іх родныя вёскі адна месцілася ў Касцюковіцкім, другая – у Хойніцкім раёне. У далёкія ўжо 70-80-ыя Іван Іванавіч займаў пасаду намесніка дэкана факультэта і быў вельмі папулярны сярод студэнтаў – умеў пачуць і ўбачыць, умеў зразумець. Выглядаў, як малады дуб з хойніцкага бору – прыгожы і моцны і адначасова добры, здольны быць патрабавальным і дасціпна пажартаваць. Адчула яго моц і дабрыню і калі стала працаваць на створанай Іванам Іванавічам кафедры. Памятаю першую сваю выкладчыцкую восень – калені трымцелі ад хвалявання, калі ўваходзіла ў студэнцкую аўдыторыю. І як зараз бачу хітравата-усмешлівыя вочы загадчыка кафедры, які ўсё абяцаў прыйсці да мяне на лекцыю – не, не сёння і не заўтра… А потым, калі акрыяю. Адчувала сябе абароненай,  як за мураванай сцяной.

Іван Іванавіч заўсёды ўмеў будаваць адносіны з людзьмі, а яшчэ збудаваў добрую сям’ю, добрую кафедру, добры дом. Здароўя Вам, моцы і добрага настрою, Іван Іванавіч!


Ягор Конеў, дацэнт кафедры міжнароднай журналістыкі, кандыдат філалагічных навук:

Шчыра віншую Івана Іванавіча Сачанку з 80-годдзем!  Зычу моцнага здароўя, плёну і дабрабыту! Ганаруся тым, што ў 1995-1998 гадах вучыўся ў аспірантуры і пісаў кандыдацкую дысертацыю пад навуковым кіраўніцтвам Івана Іванавіча, майго сапраўднага Настаўніка, мудрага чалавека з энцыклапедычнымі ведамі і добрым сэрцам. Шчаслівы тым, што 19 гадоў таму атрымаў запрашэнне Івана Іванавіча працаваць выкладчыкам на заснаванай ім кафедры замежнай журналістыкі і літаратуры. Дзякуючы Івану Іванавічу я знайшоў сваё наканаванне, і многія гады ён служыў мне узорам якаснай прафесійнай дзейнасці. Хай жа Вам шанцуе і лёсіць, шаноўны Іван Іванавіч!


Аляксандр Градзюшка, дацэнт кафедры медыялогіі і вэб-журналістыкі, кандыдат філалагічных навук:

– Пад кіраўніцтвам прафесара Івана Сачанкі я датэрмінова абараніў кандыдацкую дысертацыю. Удзячны яму за тую добрую параду, якую ён мне часта даваў: "Дзейнічай!". У жыцці заўсёды важна імкнуцца наперад, дасягаць новых мэтаў, быць аптымістам заўсёды і ўсюды. Гэта і хачу ў сваю чаргу пажадаць шаноўнаму Івану Іванавiчу. З юбiлеем, прафесар!


Алег Слука, доктар гістарычных навук, прафесар кафедры гісторыі журналістыкі і менеджменту СМІ:

– Прафесар Іван Іванавіч вельмі каштоўны чалавек, не толькі для журналісцкай адукацыі, а ўвогуле для развіцця журналістыкі Беларусі апошніх 50 гадоў. Іван Іванавіч быў адным з першых маладых навукоўцаў, якія распачыналі падрыхтоўку кадраў вышэйшай адукацыі на факультэце журналістыкі. Ён не только абараніў кандыдацкую дысертацыю, але і доктарскую дысертацыю адзін з першых маладых навукоўцаў.

Ён прыняў вельмі чынны ўдзел у падрыхтоўцы навукова-метадычных вучэбных дапаможнікаў і падручнікаў для падрыхтоўкі студэнтаў.

Акрамя таго, ён вельмі таленавіты чалавек як даследчык беларускай і міжнароднай журналістыкі. Фактычна ён арганізоўваў дзейнасць кафедры міжнароднай журналістыкі.

Таму трэба дзякаваць яму за тое, што ён зрабіў для тых, хто ідзе зараз ў жыццё з факультэта журналістыкі. Віншую!

Ганна ЮНЧЫЦ

Выбар рэдакцыі

Культура

У нядзелю яўрэі святкуюць Новы год дрэў

У нядзелю яўрэі святкуюць Новы год дрэў

На гэта свята асаблівым чынам спажываюць розную садавіну, запіваючы келіхамі добра разбаўленага віна.

Грамадства

Як задаволіць кадравы голад у сферы ІТ?

Як задаволіць кадравы голад у сферы ІТ?

Работадаўцы кажуць, што быць добрым праграмістам і ўмець пісаць код для эфектыўнай работы ўжо недастаткова.

Культура

Балельшчыкі II Еўрапейскіх гульняў ужо рэзервуюць вясковыя гатэлі

Балельшчыкі II Еўрапейскіх гульняў ужо рэзервуюць вясковыя гатэлі

«Адышоў час, калі гасцям патрэбныя былі толькі «чарка і скварка», ім ужо цікавыя музеі, культурная праграма».