Не толькі пісьменнік, а і палітык: пра аўтабіяграфію Мікалая Чаргінца
Знаёмішся з чарговай кнігай «Проза политики» аўтабіяграфічнага рамана народнага пісьменніка Беларусі Мікалая Чаргінца «Трудные дороги жизни», які выпускае Выдавецкі дом «Звязда», і ўспамінаеш вядомы выраз Мікалая Някрасава: «Поэтом можешь ты не быть, но гражданином быть обязан». Вядома, Мікалай Іванавіч — не паэт, але гэтае выказванне, што стала класічным, нагадвае пра вялікую ролю ў жыцці грамадства не толькі носьбіта паэтычных муз, але і любога творцы, незалежнага ад таго, якому віду мастацтва ён аддае перавагу. Не кожны можа быць паэтам, але любы чалавек, незалежна ад сваёй прафесіі, павінен быць па-грамадзянску адказным за лёс сваёй краіны. Ступень таленту пры гэтым нават не столькі важная. Галоўнае — усведамленне, што зямля, на якой ты жывеш, толькі твая. Павінен рабіць усё, залежнае ад цябе, каб яна квітнела і ніхто не пасягаў на яе. Калі ж ты дасягнуў важных вышынь у сваім жыцці, павінны быць адказны не толькі за сябе, але і за іншых людзей.
Любоў да Радзімы — праз прыгожае пісьменства
Яркімі падзеямі для Гомельшчыны і краіны абяцае стаць юбілейны ХХ Міжнародны фестываль-свята «Славянскія літаратурныя дажынкі — 2025», які пройдзе з 2 да 6 верасня на Гомельшчыне. Якая асноўная тэма сёлетніх творчых сустрэч пісьменнікаў Саюзнай дзяржавы і якімі добрымі справамі славянскія творцы гэтым разам парадуюць чытачоў?
Прысвечаны асобе і творчасці Абая Кунанбаева праект працуе ў Мінску
Выстаўка «Не для забавы я складаю вершы...» да 180-годдзя знакамітага казахскага паэта і філосафа Абая Кунанбаева адкрылася ў Дзяржаўным літаратурным музеі Янкі Купалы. З экспазіцыяй са збору Дзяржаўнага гісторыка-культурнага літаратурна-мемарыяльнага музея-запаведніка Абая «Жидебай-Бөрили» (горад Семей, Казахстан) можна пазнаёміцца ў Мінску дзякуючы падтрымцы Пасольства Рэспублікі Казахстан у Рэспубліцы Беларусь.
Мудрасць паэта — талент планеты
Журналіст, грамадска-палітычны дзеяч, дыпламат, таленавіты паэт Генадзь Мікалаевіч Бураўкін у канцы 1960-х гадоў працаваў намеснікам рэдактара газеты «Літаратура і мастацтва».
Фотапраект пра акцёраў, якія змагаліся за Радзіму і ўвасобілі гераізм у савецкіх фільмах, праходзіць у галерэі «Універсітэт культуры»
Да 1 верасня ў мастацкай галерэі «Універсітэт культуры» працуе фотапраект «Яны змагаліся за Радзіму: героі вайны — героі экрана ў фотааб’ектыве Міколы Гнісюка», прысвечаны выдатным акцёрам савецкага кінематографа, якія былі героямі не толькі на экране, але і самі прайшлі франтавымі дарогамі Вялікай Айчыннай вайны.
80 гадоў на службе культуры: як «Белкніга» застаецца лідарам у кніжнай індустрыі Беларусі
Сёлета найбуйнейшая кніжная сетка краіны — ААТ «Белкніга» — адзначае слаўны юбілей: 80 гадоў з дня заснавання. З моманту свайго стварэння ў 1945 годзе «Белкніга» стала неад’емнай часткай культурнага ландшафту Беларусі, спрыяючы развіццю нацыянальнай кніжнай індустрыі і папулярызацыі літаратурнай спадчыны. Сёння прадпрыемства налічвае 86 кнігарань у розных рэгіёнах Беларусі, што дазваляе забяспечыць шырокі доступ да якаснай айчыннай і замежнай літаратуры. На працягу вось ужо васьмі дзесяцігоддзяў «Белкніга» застаецца сімвалам якасці, надзейнасці і прафесіяналізму. Яе дзейнасць — гэта не толькі камерцыйная місія, але і культурна-асветніцкая роля, якая спрыяе фарміраванню чытацкага густу, падтрымцы нацыянальнага кнігавыдання і захаванню духоўных каштоўнасцей.
З нагоды юбілею мы пагутарылі з генеральным дырэктарам «Белкнігі» Уладзімірам Матусевічам пра сучасныя літаратурныя тэндэнцыі, планы і праекты прадпрыемства на юбілейны год, ролю кнігі ў фарміраванні каштоўнасных арыенціраў грамадства.
Папулярнае
Агульная песня беларускага жыцця на сцэне тэатра лялек
Не бывае жыцця, якое праходзіць бясследна. Не бывае маленькага жыцця: калі яно ёсць, то за ім глыбокі сэнс, незалежна ад таго, дзе людзі знаходзяцца — у горадзе ці вёсцы, як складваецца іх лёс — шчасліва ці драматычна. Але асобныя лёсы яднаюцца праз агульную песню беларускага жыцця ў спектаклі «Мроіва».
Хронікі мужнасці беларускага народа
Прайсціся па сцежках ваенных падзей на тэрыторыі Беларусі, убачыць герояў, якія ахвяравалі жыццём дзеля нашай агульнай будучыні, дакрануцца да такой балючай, але важнай часткі мінулага можна на выстаўцы «Беларусь адзіная і непераможная. Тры вайны» ў Нацыянальным гістарычным музеі Рэспублікі Беларусь. Адным з арганізатараў праекта стаў лаўрэат прэміі «За духоўнае адраджэнне» гісторык і калекцыянер Уладзімір Ліхадзедаў.
У вершах Рагнед Малахоўскі вяртаецца ў часы дзяцінства
Многія паэты вяртаюцца ў гады, дзе прайшло іх маленства. Рагнед Малахоўскі — не выключэнне. Хоць і нарадзіўся ён у пасёлку Сямчан Магаданскай вобласці (Расійская Федэрацыя), з трох гадоў жыў у Беларусі, у нарачанскім краі. Скончыў Нарацкую сярэднюю школу № 2. Галоўнае возера нашай краіны, вядома, не магло яго не вабіць. А паколькі любіў паэзію, сам узяўся пісаць творы, адзін з вершаў так і назваў — «Нарач». Не толькі пра хараство яе пісаў, а і пра тое, што ў гэтым узросце хвалюе. Калі ж табе толькі васямнаццаць, то, як у вядомай песні, павінны быць «в каждой строчке только точки». У яго ж усё было інакш:
У казачны той вечар я адзін
Шукаў сваё каханне між вятроў.
Аб гэтым будзіць вечны напамін
Шаптанне прыбярэжных чаратоў.
Запавет паэта Уладзіміра Руля
Гэтага паэта мне заўсёды хацелася больш спазнаць як чалавека, што значна спрасціла б успрыманне пабудаванага ім мастацкага свету, наведванне гэтай запаведнай тэрыторыі, а магчыма, і часовае пражыванне на ёй. Уладзімір Руль нарадзіўся на Шчучыншчыне, жыве ў Воранаўскім раёне. У свой час настаўнічаў. Цікавіцца гісторыяй, займаецца краязнаўствам. Чалавек ён даволі энергічны, вельмі непасрэдны, са сваім арыгінальным светапоглядам, адрозніваецца прынцыповым падыходам да жыцця, вылучаецца наяўнасцю цвёрдай грамадзянскай пазіцыі сапраўднага патрыёта Беларусі, рупліўца на ніве гісторыі і культуры. Менавіта пра такіх людзей і прынята казаць — «творчая асоба».
Як вядомая кінагісторыя «Каханне і галубы» можа выглядаць на тэатральнай сцэне?
У дзень прэм’еры ў Беларускім дзяржаўным маладзёжным тэатры зала была запоўненая. Што, уласна, і чакалася: у афішы значылася пастаноўка «Каханне і галубы» паводле п’есы Уладзіміра Гуркіна. Цікавасць да спектакля выклікаецца адразу, зыходзячы з яго назвы, бо народ ведае яе дзякуючы фільму Уладзіміра Мяншова, які ў сярэдзіне 1980-х гадоў стаў адной з найбольш упадабаных савецкіх кінакарцін. Але аўтар ствараў усё ж п’есу для тэатра (яна спачатку была пастаўлена ў славутым «Современнике»). Здавалася, што фільм перакрые магчымыя далейшыя сцэнічныя пастаноўкі. Але, як бачым, не, і праз час п’есу таксама ставяць. І ёсць нават адмысловая інтрыга, скіраваная на тых, хто бачыў кінакарціну: а як гэтая гісторыя можа выглядаць на тэатральнай сцэне? Навошта трэба было браць яе да пастаноўкі? Паспрабуем знайсці адказы.
Чаму спектакль паводле самага містычнага твора Караткевіча збірае аншлагі?
Абраны аўтар
Алена Кравец
Жаночая сіла: змяняць ствараючы
Праект часопіса «Алеся» ў Год міру і стваральнай працы
У кожным нумары «Алесі» да канца 2023 года вы пазнаёміцеся з новай гераіняй, якая сваёй працай умацоўвае мір і згоду, уносіць уклад у развіццё і працвітанне нашай краіны.
