Навiны
Галоўныя сакрэты гарманічнага выхавання: папулярныя парады псіхолага для бацькоў
Выхаванне дзіцяці — не дрэсіроўка і не спроба зляпіць з яго ідэальнага чалавека па загадзя падрыхтаваным шаблоне. Гэта доўгі шлях выбудоўвання даверных адносін. Псіхіка дзіцяці пластычная, і клімат у сям’і напрамую вызначае, якім дарослым яно стане ў будучыні: упэўненым у сабе або закамплексаваным. Вядучыя дзіцячыя і сямейныя псіхолагі сыходзяцца ў меркаванні — асновы паспяховага бацькоўства будуюцца на некалькіх фундаментальных правілах.
«Лічбавае дзяцінства»: як вярнуць дафамінавы баланс і навучыць дзіця канцэнтравацца без смартфона
Сучасныя бацькі часта сутыкаюцца з адной і той жа карцінай: дзіця немагчыма адарваць ад экрана смартфона, а любая спроба забраць планшэт прыводзіць да істэрыкі. Чаму звычайныя цацкі, прагулкі і кнігі больш не выклікаюць у дзяцей захаплення, а нуда без тэлефона становіцца невыноснай? Адказ крыецца ў глыбокіх біяхімічных працэсах, а менавіта — у рабоце нейрамедыятара дафаміну.
Пра што варта падумаць у Сусветны дзень псіхічнага здароўя
Цана азарту. Прасцей не дапусціць залежнасць, чым пазбавіцца ад яе
У свеце высокіх хуткасцяў і стрэсаў кожны можа адчуваць, наколькі ўразлівая чалавечая псіхіка.
Ці здольныя гаджэты і сацыяльныя сеткі выклікаць псіхічныя парушэнні, расказала эксперт
Восень без дэпрэсіі: 5 простых спосабаў вярнуць радасць жыцця
Як перастаць залежаць ад чужога меркавання. Адказвае псіхолаг
Псіхолаг: дзіця, якое трапіла пад уплыў ашуканцаў, не варта вінаваціць
Трэба захаваць перапіску, заблакіраваць банкаўскія карты і памяняць паролі ад важных рэсурсаў
Псіхолаг: чаму дарослыя дзеці не хочуць мець зносіны з бацькамі. Разбіраем прычыны аддалення. І ці можна аднавіць адносіны?
Калі дзеці вырастаюць, многія бацькі сутыкаюцца з праблемай: дзіця перастае тэлефанаваць. Адказвае суха. Прыязджае рэдка. А часам увогуле знікае з жыцця. І не таму, што з’ехала ў іншы горад, а таму што не жадае мець зносіны. Гэта балюча. Бацькі не разумеюць: «Мы ж усё для яго рабілі. Як так?» Але за гэтым маўчаннем амаль заўсёды стаіць не капрыз і не няўдзячнасць. За ім — гады нявыказаных крыўд, незразумелых пачуццяў, парушаных меж. І калі разабрацца ў прычынах, можна не толькі зразумець сваё дзіця, але і паспрабаваць аднавіць сувязь. Гэты артыкул не для таго, каб абвінаваціць бацькоў. А для таго, каб дапамагчы ўбачыць сітуацыю вачыма дарослага сына ці дачкі.