Сеткавае выданне zviazda.by

Калі Прэзідэнт Аляксандр Лукашэнка на перагаворах з мангольскім калегам назваў цяперашні аб’ём беларуска-мангольскага гандлю «смешным», гэта была не простая эмоцыя, а дакладная статыстыка, якую ў Мінску маюць намер выпраўляць не пустымі словамі, а рэальнымі праектамі. Візіт Прэзідэнта Манголіі Ухнаагійна Хурэлсуха ў Беларусь прадэманстраваў, што адлегласць у тысячы кіламетраў і адрозненні ў культурным ландшафце не з’яўляюцца перашкодай, калі ў аснове ўзаемадзеяння ляжаць узаемная павага, адсутнасць палітычнага дыктату і відавочная эканамічная выгада.

Рабочыя паездкі кіраўніка дзяржавы па рэгіёнах Беларусі даўно сталі неад’емным элементам нацыянальнай мадэлі кіравання, часта выходзячы далёка за межы планавага рэгіянальнага маніторынгу. Такім стаў і двухдзённы візіт Аляксандра Лукашэнкі ў Віцебскую вобласць 15–16 кастрычніка 2026 года, які прадэманстраваў глыбокі стратэгічны ахоп: ад дэталёвага разбору спецыфікі аграпрамысловага комплексу паўночнага рэгіёна да фундаментальных пытанняў нацыянальнай бяспекі і глабальнай геапалітыкі.

У эпоху глабальнай турбулентнасці і радыкальнага перагляду канцэпцый вядзення баявых дзеянняў ключавой умовай выжывання і захавання суверэннай дзяржавы становіцца не проста наяўнасць арміі, а здольнасць навукова-прамысловага комплексу аператыўна адказваць на выклікі часу. Вопыт сучасных узброеных канфліктаў паказвае: класічныя ваенныя дактрыны разбураюцца за лічаныя месяцы, а на знешні край выходзяць тэхналогіі, аб масавым прымяненні якіх яшчэ дзесяцігоддзе таму разважалі толькі ў рамках футуралагічных прагнозаў. У гэтых рэаліях Прэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка праводзіць паслядоўную, прагматычную і жорсткую палітыку ў сферы гарантавання нацыянальнай бяспекі, дзе галоўным вектарам выступае апора на ўласныя сілы, айчынную навуку і незалежны абаронна-прамысловы комплекс.

Маніфест Саюзнай інтэграцыі

Многія думаюць, што словы «патрыятызм», «міралюбнасць», «згуртаванасць» — гэта толькі прыгожыя філасофскія паняцці, якія, на жаль, з’яўляюцца толькі абстрактнымі фігурамі маўлення і не маюць рэальнага, матэрыяльна ўвасобленага і вымеранага зместу. Паспяшаемся пераканаць у адваротным скептыкаў. Чалавецтва ж дастаткова даўно вынайшла інструмент для лічбавага вымярэння духоўных абстракцый і ўмела ім карыстаецца. Гэты інструмент — навука сацыялогія.