Вы тут

Самыя цікавыя матэрыялы «Звязды» за тыдзень


Д. Каско. «Вандроўка па Мінску дарогамі ведаў» («Звязда» за 3 верасня)

— Добра, што гэтыя школьнікі ведаюць хоць бы назву горада, у якім жывуць. Не памятаць, з чым звязана першая згадка Мінска або якія падзеі адбываліся ў нашай рэспубліцы падчас Вялікай айчыннай вайны, на мой погляд, сапраўдная ганьба для дзевяцікласнікаў.
Няўжо ім настолькі абыякавая гісторыя свайго горада, сваёй дзяржавы ў цэлым?

За сваё жыццё я прыйшла да высновы, што ў памылках дзяцей заўсёды вінаватыя дарослыя. І гаворка тут зусім не пра настаўнікаў, большасць з якіх, пра што я ведаю не па чутках, выкладваюцца на працы «на ўсе сто». Прычына сітуацыі — абыякавыя бацькі. Чым могуць цікавіцца дзеці, калі тата і мама ўвесь свой вольны час праводзяць ці ў краме, ці на кухні, ці ля тэлевізара? Ды вазьміце, нарэшце, усю сваю сям'ю і выпраўцеся на экскурсію! Гэта і добрае баўленне часу, і са сваімі дзецьмі станеце больш блізкімі, і веды папоўніце!

Марына Пятроўна, г. Мінск.


С. Барысенка. «А мог быць інфаркт...» («Звязда» за 6 верасня)

— Уразіў мяне нават не страх пацыентаў, якія баяцца той каранараграфіі... Я проста схіляю галаву перад урачамі, якія выконваюць ювелірную, як мне здаецца, работу і падвяргаюцца пры гэтым рэнтгеналагічнаму апраменьванню. Фактычна яны ратуюць жыццё цаной свайго ўласнага здароўя... А самае сумнае ва ўсім гэтым, што людзям выконваюць такія няпростыя аперацыі бясплатна, а яны ў першыя ж дні знаходжання ў бальніцы выходзяць на вуліцу і кураць! Я сама маю такога сваяка — з хваробай сэрца, сасудаў, штодня тлумачу пра шкоду курэння, а ён адказвае, што гэта вышэй за яго сілы. Вельмі сумна...

Зінаіда Антонаўна, г. Рагачоў.


С. Расолька. «Адпачываць, а не парушаць і шкодзіць» («Звязда» за 6 верасня)

— Лічу, вельмі правільна, што рыбакоў сталі штрафаваць за смецце, пакінутае на беразе вадаёма. А як інакш, калі адсутнічае элементарная культура паводзінаў і ніякія ўшчуванні не дзейнічаюць?! Думаеце, прыемна лавіць рыбу сярод недакуркаў, бляшанак і бутэлек, якія пакідаюць пасля сябе некаторыя такія «адпачывальнікі»? Я ўжо не кажу пра шкоду прыродзе: на вадзе часам можна заўважыць сапраўдныя астраўкі з бытавых адходаў, тых жа ПЭТ-бутэлек, пенапласту, пакетаў.

Што тычыцца паляўнічых, дык кожны год у краіне, на жаль, не абыходзіцца без трагічных выпадкаў. Як паведамлялася, толькі ў канцы жніўня адбыліся два такія са смяротным зыходам. У Маларыцкім раёне паляўнічы застрэліў рыбака, выпускаючы зарад шроту, як яму здалося, па дзічыне ў чароце. У Пружанскім раёне на кукурузным полі паляўнічы падстрэліў напарніка, зрэагаваўшы на шоргат. Больш за тое, у першым выпадку паляўнічы з'ехаў з месцы здарэння, а ў другім гаворка ідзе пра незаконную здабычу жывёлы пры дапамозе незарэгістраваных стрэльбаў. А дагэтуль парушальніка таксама штрафавалі.

Зброя — крыніца павышанай небяспекі. Калі парушыў, ды яшчэ і неаднойчы, — сапраўды, адказвай па ўсёй строгасці!

Серафім, Мінская вобл.


С. Бусько. «Зараз гэтае пытанне не разглядаецца» («Звязда» за 6 верасня)

— Чаму падзялілі людзей, якія маюць права на працоўную пенсію па ўзросце, па паўгоддзях іх нараджэння? Чым адрозніваецца грамадзянін Рэспублікі Беларусь, які нарадзіўся 30 чэрвеня, ад грамадзяніна, які нарадзіўся 1 ліпеня таго ж года? Атрымліваецца, што тыя, хто нарадзіліся ў першай палове года, будуць выходзіць на пенсію з павелічэннем пенсійнага ўзросту на паўгода за кожны каляндарны год, а тыя, хто нарадзіліся ў другім паўгоддзі, — з павелічэннем на год.

А тыя пенсіянеры, якія працуюць, згодна з заканадаўствам, атрымліваюць сваю пенсію па паніжаным каэфіцыенце — 1,3 (а гэта да 25% ад памеру пенсіі). Пры гэтым пенсіянеры не вызваляюцца ад падатку ў Фонд сацыяльнай абароны насельніцтва. Атрымліваецца, што працоўныя пенсіянеры вымушаны плаціць двойчы за сваё права працаваць — праз неатрыманне сваёй заробленай пенсіі ў поўным аб'ёме і праз выплату падаткаў на падтрыманне пенсійнага фонду!

Алеся Пінчук, г. Брэст.


В. ПУСТАВІТ. «Шчаслівыя разам. Увасьмярых!» («Звязда» за 8 верасня)

— Дзякуй, што пішаце ў «Сямейнай газеце» пра розных, у тым ліку і экзатычных, хатніх гадаванцаў. А фотаздымкі якія прыгожыя — вачэй не адарваць!

Мы з сынам жывём у аднапакаёвай кватэры, таму, хоць я і люблю жывёл, доўгі час завесці каго-небудзь не адважвалася. Хоць Арцём ужо даўно прасіў сабаку. І вось год таму ў нас з'явіўся Чэйз. Падабралі яго ля свайго пад'езда, нехта падкінуў. Цяпер я на свайго Арцёмку не нарадуюся. Прачынаецца шторанку перад школай, каб выгуляць сабаку, тое ж самае робіць у абед і вечарам. Калі ездзіў у летнік на два тыдні, дык кожны дзень па некалькі разоў тэлефанаваў і пытаўся, як Чэйз. Сын стаў больш адказным, пунктуальным, чулым.

Набываю корм і лекі сабаку заўсёды ў адной і той жа заакраме, што побач з домам. Люблю туды прыходзіць, бо там працуюць цудоўныя кансультанты. Заўважыла, што ў заакрамах звычайна вельмі ветлівае абыходжанне з пакупнікамі, чаго, на жаль, не скажаш пра крамы для людзей. Амерыканцы славяцца сваімі «дзяжурнымі» ўсмешкамі, але менавіта ў сферы абслугоўвання нам іх вой як не хапае!..

Ірына, г. Віцебск

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Захаваць. Нельга знесці

Захаваць. Нельга знесці

Знакі прыпынку нарэшце расстаўлены.

Калейдаскоп

Усходні гараскоп на наступны тыдзень

Усходні гараскоп на наступны тыдзень

Стральцам на гэтым тыдні не трэба пераацэньваць сваіх магчымасцяў.