Вы тут

Неасабісты суб'ектыў

Няма страшнейшага звера, чым чалавек
0 373

Няма страшнейшага звера, чым чалавек

Некалькі дзён назад Малыша дасталі з магілы. Яго закапалі жывым, і ён пяць дзён стагнаў пад зямлёй.

Калі вада была вялікай... У кожнага пакалення — свая вясна?
0 622

Калі вада была вялікай... У кожнага пакалення — свая вясна?

Паводкі — сапраўднай, класічнай — з шырачэзным разлівам вады, затопленымі па вокны хатамі, з каровамі ды парасятамі ў чаўнах, я ўжывую не бачыла ніколі, хіба што па тэлевізары ў рэпартажах з месца падзей. У нашых мясцінах, дзе даволі жвавую, але зусім не шырокую рэчку перагарадзілі дамбай, зрабіўшы такім чынам возера, усё было прасцей. 

Як карысна бывае перачытаць раман, напісаны сто гадоў таму
0 885

Як карысна бывае перачытаць раман, напісаны сто гадоў таму

Кнігі Анатоля Марыенгофа «Цынікі», якую Людміла Рублеўская праанансавала ў сваім «Кніжным гасцінцы» на старонках «Звязды», натхніла мяне яе перачытаць.

Як ламаецца тое, чаго не паправіш
0 1143

Як ламаецца тое, чаго не паправіш

Кожны раз думаю: дзе, у якім месцы адладжаная праграма гэтага канкрэтнага жыцця, канкрэтнага лёсу дала збой?

Пра гістарычную памяць, нацыянальны гонар і бясплатныя «вітамінкі»
0 1464

Пра гістарычную памяць, нацыянальны гонар і бясплатныя «вітамінкі»

Цяпер ведаюць усе: брэсцкія школьнікі ўдзельнічалі ў мерапрыемстве, прысвечаным ушанаванню «праклятых салдат».

Хронікі былога памежжа, або Ці памятаем мы, аб чым «плачуць кулікі»?
0 1846

Хронікі былога памежжа, або Ці памятаем мы, аб чым «плачуць кулікі»?

Пра сваю прабабулю я ведаю толькі, што звалі яе Юзэфа. 

Дарога дарог. Пра тое, што абавязкова трэба зрабіць 8 Сакавіка
0 1339

Дарога дарог. Пра тое, што абавязкова трэба зрабіць 8 Сакавіка

Згадвалі ўчора з калегам мінулыя гады. Раптам успомнілі, што ў пачатку сакавіка далёкага ўжо 1995 года забілі Улада Лісцьева. І — вось яны, дзівосныя здольнасці чалавечай памяці — пацягнулася ад гэтай малазначнай сёння згадкі іншая, больш важная, тое, што стала значным і вельмі патрэбным разуменнем на ўсё астатняе жыццё.

«Трэнч» — гэта вам не плашч? Пра чысціню мовы і не толькі
0 1380

«Трэнч» — гэта вам не плашч? Пра чысціню мовы і не толькі

Вось, напрыклад, хто як не наш чытач стане разважаць пра чысціню беларускай мовы і ў жыцці, і на старонках газеты? А мы такія пісьмы, у якіх і пытанні, і заўвагі, атрымліваем нярэдка.

0 1283

Амільчына філасофія. Якое выхаванне сёння было б не лішняе

Праз мяцеліцу, якая апанавала плошчу так, што і Дом урада, і «слупок» педуніверсітэта ледзь угадваліся па абрысах, я дайшла нарэшце да Чырвонага касцёла. Пацягнула на сябе цяжкія каваныя дзверы, перавязаныя чыімсьці цёплым шалікам, каб не грукалі, зачыняючыся, купіла свечку, паставіла яе каля распяцця справа ад алтара — за спачын. Бабка была б задаволеная.

Рэлакс па-беларуску
0 2269

Рэлакс па-беларуску

Кроў з носу трэба было замачыць у растворы ўгнаення насенне перцаў, бо назаўтра, згодна з месяцавым календаром, іх належала сеяць. Каб не паблытаць сарты (а сёлета купіла «ўсяго» сем), трэба замачыць іх асобна ў чым-небудзь не вельмі ёмістым. Вось тут шырокія «малочныя» накрыўкі вельмі добра падыходзяць.

Трасца з ферамонамі, або Колькі каштуе «суперпрыз на барабане»
0 1612

Трасца з ферамонамі, або Колькі каштуе «суперпрыз на барабане»

Калі шукаць у вымушаным даволі працяглым знаходжанні на бальнічным хоць які пазітыў, урэшце дадумаешся да таго, што гэтыя будныя зімовыя дні без работы (асабліва калі хварэеш няцяжка) — своеасаблівая магчымасць адчуць сябе... пенсіянерам.

Чаму раней не было холадна нават у люты мароз
0 1727

Чаму раней не было холадна нават у люты мароз

Нарэшце, упершыню за колькі гадоў — хай сабе і ўсяго на некалькі дзён — накрыла зямлю сапраўдная зіма.