Яўген Пуставой
Культура поспеху
«Слава Оршы ўжо не горша». Гэты выраз датычыцца, як сказаў бы самы вядомы выхадзец з гэтых мясцін — наш Уладзімір Караткевіч, — сівой мінуўшчыны. Тое пра перамогу ў сутычках з суседзямі. Але цяпер таксама ідзе бойка, супрацьстаянне, геапалітычная вайна, а сярод яе складнікаў — эканоміка.
Сейбіт беларускага ўраджаю
Позняя восень — час вынікаў. Ужо няма вясновых спадзяванняў, калі ўсё наперадзе. Ужо няма летняга працоўнага запалу, калі «звініць» атмасфера. Нават залатая пара — «адшамацела» пад нагамі. Золата палёў у гумнах. І так супала, што сяляне менавіта ў гэты час падводзяць вынікі аграрнага года. А калі? Бо нават зімой — клопаты і падрыхтоўка да новага веснавога цыкла. Так жывём мы, так жылі нашы продкі. Тое падглядзелі ў прыроды. Здаецца: спіць яна. Ды не — дрэвы набіраюць новую моц, каб, калі яшчэ не сыдзе снег, пусціць сок новага цыкла жыцця. Так і аграрыі. Нават глыбокая восень і зіма не час цішыні — мелодыя працы гучыць у майстэрнях.
Рэцэпт міру для свету
Еўразія — самы цэнтрычны кантынент планеты, але менавіта тут нараджаюцца самыя антаганістычныя сэнсы: Захад — радзіма сусветных тэхналогій — прагматыка, Усход — калыска ўсіх рэлігій — метафізіка. А на мяжы тэктанічных наратываў — Беларусь. Само геапалітычнае становішча падштурхоўвае нас быць месцам для глабальнага дыялогу. Таму Мінская канферэнцыя па бяспецы — гэта фармалізацыя нашай гістарычнай місіі — прапаноўваць і падтрымліваць міралюбівыя ідэі.
Чаму Усебеларускі народны сход увойдзе ў падручнікі гісторыі і паліталогіі
Свет палітыкі падвяргае рэвізіі формы, спосабы і метады кіравання дзяржавамі. Класічныя — школамі заходніх мысляроў дэвальваваны, а новыя так і не прайшлі інстытуалізацыю самім грамадствам. Нават пры наяўнасці магутнай глыбіннай дзяржавы, пакуль штучны інтэлект не замясціў макронаў і шольцаў, трэба знаходзіць кампраміс з людзьмі, а ў неакапіталістычнай фармацыі — са спажыўцамі і падаткаплацельшчыкамі.
У чым соль беларускай геапалітыкі
Адразу пасля міжнароднага саміту — у поле, ад геапалітычных заяў — да зямных праблем. Гэта так па-лукашэнкаўску. У АПК Беларусь дасягнула высокіх паказчыкаў: па ўраджаях, экспарту, аб’ёмах. Можам сабе дазволіць ставіць эксперыменты. Солевыя адвалы і шламы ператварыць ва ўгнаенні. У чым уся соль — прамежкавыя вынікі ацанілі на эксперыментальным полі самага вядомага аграхолдынга краіны.
На што нацэльвае Прэзідэнт на кожным мерапрыемстве
Памятаю, як у журналісцкай маладосці разам з супрацоўнікамі дзяржкантролю рыхтаваў матэрыял пра хібы ў пушчанскім калгасе «Савецкая Беларусь». Калісьці тая гаспадарка грымела на ўвесь Саюз, але замест Героя сацыялістычнай працы прыйшлі іншыя кіраўнікі, і гаспадарка, нібы гарадскі грыбнік у нетрах Белавежжа, згубілася, страціла сваю магутнасць. Дык вось. Што тады сказалі правяраючыя аб тым, як выправіць сітуацыю: «Ніякага сакрэту няма, у «Савецкай Беларусі» проста трэба працаваць».
Апраўданы давер
Бацькаў почырк
Зазірнуць у талерку да школьніка, паклапаціцца, ці ёсць асвятленне пасля непагадзі ў хаце пажылых вяскоўцаў, звярнуць увагу на перагружанасць гарадскога асяроддзя аўтамабілямі, пацікавіцца, як парламентарыі працуюць з людзьмі... Пасля геапалітычнага спіча і дыпламатычнага марафону міжнародных сустрэч кіраўнік дзяржавы зноў ва ўнутранай павестцы.
Дарогу адолее той, хто ідзе
Каб зберагчы краіну і яе будучыню, трэба не баяцца і не ленавацца