Вы тут

Што рабіць на лецішчы ў красавіку?


Вясна ўступiла ў свае законныя правы. Светлавы дзень з кожным днём павялiчваецца, а ночы становяцца ўсё карацейшыя. Вось-вось прыйдзе сапраўднае цяпло!


У першай дэкадзе красавiка самы час пасеяць на расаду пекiнскую капусту i раннiя агуркi. А яшчэ ў красавiку можна сеяць насенне ранняй i сярэдняпозняй капусты, брокалi, кальрабi, чырвонакачаннай, савойскай i квяцiстай капусты, а таксама многiх аднагадовых кветак для адкрытага грунту.

Ведаем i памятаем, што перад пасевам насенне абавязкова трэба прагрэць у цёплай вадзе (48—50 градусаў). Апроч таго, не забываемся падкармiць расаду баклажанаў, перцаў, памiдораў, высаджаных намi ў канцы лютага. Працягваем пiкiраваць сеянцы баклажанаў, перцаў, памiдораў нiзкарослых сартоў, сельдэрэю i рэмантантных сунiц. Словам, красавiк у нас, дачнiкаў, багаты на расадныя работы: пасеў насення адных сартоў раслiн i падкормка, пiкiроўка сеянцаў iншых.

Для паляпшэння асвятлення расады можна змайстраваць самаробныя адбiвальнiкi з блiскучай фольгi i паставiць iх ззаду кожнай скрынi з расадай. Для гэтага я бяру кавалак бытавой фольгi i прымацоўваю скотчам да кардону, а потым надаю адбiвальнiку лёгкi выгiб для найлепшай факусiроўкi святла ў кватэры i на лоджыi цi балконе. Асветленасць раслiн пасля гэтага павялiчыцца на 10—15 %.

А зараз некалькi слоў пра цыбулю-сявок. Сеянку перад пасадкай трэба на 2—3 хвiлiны залiць гарачай вадой (да 70 градусаў), потым апусцiць яе ў халодную ваду. Затым пасяўны матэрыял на 12 гадзiн пакласцi ў раствор нiтраамафоскi (1 ст. л. на 10 л вады). А яшчэ на 10 хвiлiн апусцiць у раствор меднага купарвасу (1 ч. л. на 10 л вады). Пасля гэтых працэдур мы прамываем сявок i высаджваем у грунт на глыбiню да 2—3 см, захоўваючы адлегласць памiж цыбулiнкамi
6—8 см, а памiж баразёнкамi — да 25—30 см. Сеянка ў нас прарастае пры тэмпературы 2—3 градусы, але на ноч градку з пасаджанай цыбуляй пажадана закрываць спанбондам, бо ў красавiку i нават у маi бываюць прахалодныя ночы. Перад тым як саджаць цыбулю, пажадана яе добра прасушыць пры пакаёвай тэмпературы, а яшчэ лепш на сонцы. Тады яна не сыдзе ў стрэлку, а будзе збiраць сокi для цыбулiны-рэпкi. Многiя вопытныя дачнiкi перад пасадкай замочваюць цыбулю яшчэ i ў насычаным растворы марганцоўкi. Вядома, раствор не павiнен быць зусiм чорны, а хутчэй малiнавага колеру. Гэта трэба, каб знiшчыць выпадковую iнфекцыю i шкоднiкаў, якiя маглi стаiцца памiж пластамi «адзежкi» асобных цыбулiнак.


Iмбiр — культура экзатычная

Iмбiр не толькi надае пiкантны смак шматлiкiм стравам, але i дапамагае пры прастудзе, забiваючы патагенную флору. Корань iмбiру багаты на эфiрныя алеi, а яшчэ ён ужываецца для пахудзення, знiжэння вагi. Рэгулярны прыём iмбiрнага кораня стымулюе мазгавы кровазварот, паляпшае памяць i ўвагу. Карысныя ўласцiвасцi кораня iмбiру вызначаюцца вiтамiнамi i пажыўнымi рэчывамi: у яго састаў уваходзяць кальцый, алюмiнiй, хром, жалеза, магнiй, а таксама нiкацiнавая кiслата, фосфар, крэмнiй, калiй и вiтамiн C.

Iмбiр можна вырошчваць як аднагадовую раслiну. Для гэтага трэба мець свежы, гладкi корань з крамы або суседскага агарода. Для пачатку спатрэбiцца ўсяго 2—3 карэньчыкi з жывымi пупышкамi. Пасадку робiм аналагiчна пасадцы бульбы. Калi корань трохi падсох, яго трэба патрымаць у цёплай вадзе на працягу некалькiх гадзiн, каб абудзiць спячыя пупышкi. Часам у цяпле цi на святле корань iмбiру сам пускае зялёныя парасткi. Пры пасадцы — дзе-небудзь у красавiку цi нават у маi — бяром яго i гарызантальна, пупышкамi ўверх апускаем у шырокi гаршчочак цi пластмасавую скрыню, запоўненую якасным грунтам для агароднiны з дабаўленнем арганiкi. Прыкопваць корань iмбiру варта неглыбока, яго пупышкi павiнны быць прыкрытыя глебай усяго на 3—4 см. Пакуль не з'явяцца першыя ўсходы, палiў павiнен быць мiнiмальны, толькi для падтрымання грунту ў злёгку вiльготным стане. Добры дрэнаж — абсалютна неабходная ўмова для росту альбо вырошчвання iмбiру: пры застоi вады ў ёмiстасцi корань будзе загнiваць. А вось пасля з'яўлення першых усходаў i да канца лета трэба падкормлiваць iмбiр выспелым кампостам. Падкормку трэба рабiць раз у 2—3 тыднi — гэтага дастаткова.


Час бялiць!

Цi ведаеце вы, паважаныя дачнiкi, наколькi небяспечныя для садовага цi любога iншага дрэва сонечныя марозныя днi? Днём нябелены цёмны ствол награваецца да 9—11 градусаў, i такой тэмпературы часам дастаткова, каб дрэва прачнулася, пачаўся рух соку. Начныя халады, наадварот, замарожваюць сок. У вынiку ў маладых дрэў узнiкаюць разрывы тканак, якiя выглядаюць як доўгiя расколiны на кары.

Абаронiць пладовыя дрэвы пабел, бо белы колер адштурхоўвае сонечныя прамянi i не дазваляе ствалу нагрэцца да тэмпературы абуджэння. Пабеленае дрэва вясной «прачнецца» крыху пазней, што, верагодна, зберажэ яго ад начных i дзённых замаразкаў.

Каб зразумець сэнс пабелу, трэба сказаць некалькi слоў пра кару дрэва. Кара для яго — як скура для чалавека. Яна абараняе ўнутраныя органы, першая сустракае ўсе неспрыяльныя ўмовы знешняга асяроддзя: гэта i рэзкiя ваганнi тэмператур, i халодны вецер, i сонцапёк, i моцныя начныя вясновыя маразы, i зубы грызуноў...

Кара любога далiкатнага дрэўца атрымлiвае сонечныя апёкi i абмаражэннi, часам грубее i трэскаецца, хварэе i адслойваецца. У вынiку ўнутр пранiкаюць iнфекцыi i шкоднiкi, аслабляюць яго, прыводзяць да заўчаснага завядання i гiбелi. Таму кару дрэва неабходна абараняць. Вось для гэтага i патрэбны пабел.

Яўген Салановiч, дачнiк са шматгадовым вопытам

Выбар рэдакцыі

Калейдаскоп

Усходні гараскоп на наступны тыдзень

Усходні гараскоп на наступны тыдзень

Шалям засталося прыкласці зусім няшмат намаганняў, каб жаданая мэта была дасягнута.

Грамадства

Камандзір вядзе за сабой

Камандзір вядзе за сабой

Пяцікурснік Полацкага дзяржаўнага ўніверсітэта імя Е. Полацкай быў удастоены ганаровага звання «Чалавек года Віцебшчыны — 2023».

Моладзь

Вераніка Цубікава: Натхняюся жаданнем дзяліцца

Вераніка Цубікава: Натхняюся жаданнем дзяліцца

Яе песні займаюць першыя радкі ў музычных чартах краіны, пастаянна гучаць на радыё і тэлебачанні.