Вы тут

Начальнік Магілёўскага інстытута МУС: Галоўнае — стабільнасць і бяспека


Пра гэта гаварыў перад сваімі выбаршчыкамі дэпутат Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу сёмага склікання ад Магілёўскай вобласці, начальнік Магілёўскага інстытута МУС генерал-маёр міліцыі Валерый Палішчук. У рамках Адзінага дня інфармавання ён сустрэўся з асабовым складам Шклоўскага і Мсціслаўскага РАУС, а таксама жыхарамі Горацкага, Дрыбінскага і Мсціслаўскага раёнаў.


Ён нагадаў, што было зроблена за 25 гадоў існавання незалежнай Беларусі.

— Прэзідэнт Аляксандр Лукашэнка заўсёды адзначае, што галоўная каштоўнасць дзяржавы — гэта нашы людзі, якія сваім талентам, творчасцю і працавітасцю прымнажаюць яе славу, натхняюць суайчыннікаў на добрыя справы, з'яўляюцца сапраўднымі патрыётамі сваёй Радзімы. Разам мы сіла і гарантыя ўпэўненай будучыні нашай краіны! Без ведання мінулага, няма дарогі ў будучыню. Урокі гісторыі важна памятаць, каб не паўтараць памылкі зноў. Да добрага хутка прывыкаеш, але трэба ўспомніць, які быў пачатак нашай незалежнасці, — адзначыў Валерый Палішчук у сваёй прамове.

Сенатар пагутарыў з жыхарамі аграгарадка Аўсянка Горацкага раёна, расказаў ім аб сацыяльна-эканамічным развіцці краіны, аб рабоце верхняй палаты Нацыянальнага сходу. Разам з жыхарамі Дрыбінскага і Мсціслаўскага раёнаў абмеркаваў сітуацыю з пандэміяй, магчымасці ўмацаваць здароўе ў межах краіны, закрануў тэмы выхавання падрастаючага пакалення, прафілактыкі злачынстваў і іншыя.

Нэлі ЗІГУЛЯ

Фота з архіва Магілёўскага інстытута МУС

Загаловак у газеце: Галоўнае — стабільнасць і бяспека

Выбар рэдакцыі

Грамадства

​Жыхары Кобрына аднавілі бабуліну хату ў вёсцы і ствараюць аграсядзібу

​Жыхары Кобрына аднавілі бабуліну хату ў вёсцы і ствараюць аграсядзібу

Яшчэ некалькі гадоў таму Людміла і Уладзімір Жарын былі звычайнымі жыхарамі райцэнтра.

Культура

Крывавыя сосны і нябачная варта. ​Чаму Лідскі замак ахоўваюць загінулыя ў XІV стагоддзі ваяры

Крывавыя сосны і нябачная варта. ​Чаму Лідскі замак ахоўваюць загінулыя ў XІV стагоддзі ваяры

«На схіле ўзгорка, нібы падпіраючы замак, растуць дзве даўгалетнія сасны. Яны захаваліся дзякуючы пашыранаму сярод гараджан і навакольных жыхароў перакананню, што яны выраслі не на раслінным соку, а на крыві».