Вы тут

Да дня нараджэння Міхаіла Савіцкага НЦСМ запусціў унікальную выставу


Многія людзі ведаюць Міхаіла Савіцкага як вялікага беларускага мастака, але мала хто задумваецца пра тое, што ён быў яшчэ і таленавітым выкладчыкам. У 1981-м годзе па яго ініцыятыве ў Мінску былі адчынены Творчыя майстэрні жывапісу і скульптуры па адрасе Някрасава, 3. Мастацтва працягвае жыць у гэтых сценах і дагэтуль.


Так, да дня нараджэння Міхаіла Савіцкага Нацыянальны цэнтр сучасных мастацтваў запусціў унікальную выставу-прэзентацыю «Творчыя майстэрні — спадчына Міхаіла Савіцкага», на якой сабраны творы вучняў з тых самых майстэрняў. Дарэчы, гэтыя працы раней не выстаўляліся ні разу.

Па словах намесніка дырэктара па творчай працы НЦСМ Алесі Іназемцавай, выстава — адпраўная кропка, якая вяртае гледача да гісторыі гэтага будынка і да гісторыі беларускага мастацтва ў цэлым.

— Гэта ўнікальны праект, дзякуючы якому маладыя мастакі былі ў той час падтрыманы дзяржавай, — распавядае яна. — Тут былі створаны ідэальныя ўмовы, і аб гэтым успамінаюць усе, хто праходзіў тут у свой час стажыроўку.

Сюды прыходзілі мастакі, якія скончылі тэатральна-мастацкі інстытут, які пасля стаў Акадэміяй мастацтваў, і атрымлівалі ў творчых майстэрнях «шліфоўку» свайго таленту. Усе мастакі-пачаткоўцы працавалі непасрэдна з самім Міхаілам Савіцкім. Але гэта было не стандартнае выкладанне.

— Гэта была праца пад патранажам. Ён дамагаўся ад мастакоў кампазіцыйнай цэласнасці, нейкай яскравай ідэі, выразных сродкаў, каб талент станавіўся больш ідэйна вывераным, і мастацка прафесійным, — тлумачыць Алеся Іназемцава.

Непасрэдна на самой выставе-прэзентацыі ў большасці сваёй прадстаўлены выніковыя працы мастакоў, якія прымаў у тым ліку і сам Міхаіл Савіцкі. Па ўспамінах вучняў, з аднаго боку ён быў вельмі лаяльным да працэсу стажыроўкі: яму ўсё адно было, колькі часу ты праводзіш у майстэрнях, але з іншага боку, калі справа даходзіла да выніковай працы — ён быў максімальна строгім і справядлівым. Не баяўся крытыкаваць і прымушаў перапісваць карціны. Часам мастакі, каб дабіцца яго адабрэння, перараблялі ўсё па 10-15 разоў!

Міхаіл Савіцкі ствараў майстэрні для таго, каб развіваць беларускую рэалістычную жывапісную школу, захоўваць тыя традыцыі, якія былі напрацаваны ў гэтай школе, і перадаваць іх маладому пакаленню. Дарэчы, адна з выставачных работ, «Смерць Ілюшачкі» Алы Няхайчык, вельмі моцна нагадвае стыль самога Савіцкага. Адметна і тое, што на зваротным баку карціны ёсць невялікае пасланне: «З падзякай, майму настаўніку», што яшчэ больш падкрэслівае сувязь з яго мастацкай традыцыяй. Уражвае рэалізмам і сюжэтнасцю таксама праца «Дабраславенне маладых» Сяргея Шэмета. Прапісаны драбнюткія дэталі таго часу, ажно да цыраты на стале. А яшчэ закранута тэма пераемнасці пакаленняў і кругазвароту жыцця: на лаўцы сядзяць прымудроныя вопытам бабуля з дзядулем, маладых бласлаўляюць бацькі, якія таксама на сваім вяку пабачылі нямала, а каля ўслончыка стаіць хлопчык-падлетак, у якога ўсё гэта яшчэ наперадзе.

Выстава сапраўды ўнікальная, і час яе працы абмежаваны. Наведаць экспазіцыю можна да 18 лютага.

Лізавета ГОЛАД

Фота аўтара

Выбар рэдакцыі

Калейдаскоп

Усходні гараскоп на наступны тыдзень

Усходні гараскоп на наступны тыдзень

Стральцам на гэтым тыдні не трэба пераацэньваць сваіх магчымасцяў.

Гандаль

Кандытарскія вырабы — брэнд беларускай харчовай прамысловасці

Кандытарскія вырабы — брэнд беларускай харчовай прамысловасці

Напярэдадні Міжнароднага сімпозіума кандытараў эксперты расказалі аб планах і перспектывах кандытарскай галіны.

Сям'я і дэмаграфія

Святлана Клачкова: Чым больш дзяцей, тым больш любові

Святлана Клачкова: Чым больш дзяцей, тым больш любові

Як жа шматдзетная сям’я спраўляецца з хатнімі клопатамі?