Вы тут

Як Масква перажывае новую ўспышку каранавіруса


У Маскве зноў напружаная сітуацыя з захворваннем на ковід. Індыйскі штам віруса «дэльта» лёгка распаўсюджваецца і ўкладвае на бальнічныя ложкі яшчэ больш пацыентаў... З апошняга тыдня чэрвеня колькасць новых выпадкаў інфіцыравання вагаецца ад 6500 да 8500 у дзень. Мэрыі Масквы прыйшлося пайсці на ўзмацненне супрацьковідных абмежаванняў. Сталічным работадаўцам абавязалі перавесці на аддалены рэжым не менш як 30 % супрацоўнікаў. Пункты грамадскага харчавання могуць наведваць толькі абароненыя ад каранавіруса, што пацвярджаецца спецыяльным QR-кодам. Запаўняльнасць залаў канцэртных, спартыўных, забаўляльных мерапрыемстваў — не больш чым 500 чалавек. Акрамя таго, абавязкова вакцынавацца неабходна 60 % работнікаў сферы паслуг. Ну і, безумоўна, маскі, пальчаткі і санітайзеры зноў павінны стаць паўсюднымі спадарожнікамі масквічоў і прыезджых у грамадскіх месцах. Воляю лёсу ў такі небяспечны перыяд мой шлях на адпачынак ляжаў праз Маскву.


Дзве сталіцы — адзін падыход

Палова першага ночы. На мінскі чыгуначны вакзал прыбывае цягнік Калінінград — Масква. Мабыць, дзесьці ў шляху да яго прычапілі дадатковы вагон спецыяльна для пасажыраў з беларускай сталіцы, бо ўсе, хто чакаў цягнік, сталі грузіцца выключна ў гэтую частку рухомага саставу. Правадніца праверыла ў мяне пашпарт, білет і спыталася пра наяўнасць ПЦР-тэста. Атрымаўшы станоўчы адказ, яна прапусціла мяне ў вагон. Я адказна надзела маску і стала назіраць за супрацьковіднай экіпіроўкай сваіх спадарожнікаў. Практычна ўсе яны ішлі па вагоне без маскі. Ды і ўсю дарогу ніхто асабліва не абцяжарваў сябе гэтым «атрыбутам».

Прыбыўшы на Беларускі вакзал Масквы, я «ўзброілася» ўжо не толькі маскай, але і пальчаткамі. Сябры папярэджвалі: штрафу за адсутнасць гэтых элементаў аховы не пазбегнуць. Зразумела, ніхто па вуліцы ў масцы не хадзіў, але некаторыя служачыя прытрымліваліся правілаў і там. Недалёка ад перонаў размясціўся вакзальны пункт тэсціравання для тых, хто вандруе чыгункай. Там прапаноўвалі два варыянты даследавання: экспрэс (вынік за 3 гадзіны, цана 2750 расійскіх рублёў) і стандарт (адказ на працягу сутак, цана 1800 рублёў). Адзначыўшы значную чаргу, я была рада, што яшчэ ў Мінску атрымала сваю даведку аб адсутнасці захворвання.

Многія мінчане апошнім часам расслабіліся і забыліся аб сродках індывідуальнай аховы (СІА) ад ковіду ў грамадскіх месцах. Таму я разлічвала, што на новай пандэмічнай хвалі ў гэтым плане пакажуць сябе больш адказнымі масквічы. Але мае чаканні не здзейсніліся: неабходнае патрабаванне аб СІА выконваюць і ў Маскве прыкладна двое з пяці чалавек. Складваецца ўражанне, што пра ўспышку каранавіруса ведаюць толькі ўлады і прыезджыя. Я адказна ва ўсіх грамадскіх месцах насіла маску і пальчаткі, перамяшчаючыся на метро, часта апрацоўвала рукі ў стацыянарных санітайзерных устаноўках. Але асабліва паказальны прыклад кітайскай дзяўчыны, якая разам са мной засялялася ў атэль. Яна на рэсепшэн прыйшла ўвогуле ў ахоўным касцюме, падобным на тыя, што носяць медыкі ў «чырвоных» зонах.

Нагадваюць аб СІА ў Маскве ўсюды: аб'явы на ўваходных дзвярах вакзалаў, станцый метрапалітэна, аўтобусаў, на вокнах грамадскага транспарту, гучнагаварыцелі. Крэслы ў транспарце праз адно пазначаныя: «Трымайце дыстанцыю, не садзіцеся тут».

Усе кафэ і рэстараны пускаюць у памяшканне з 28 чэрвеня толькі ўладальнікаў QR-кодаў, якія выдаюць тым, хто зрабіў прышчэпку, перахварэў COVІD-19 на працягу апошніх шасці месяцаў, у каго ёсць адмоўны ПЦР-тэст, сапраўдны на працягу трох дзён. Кафэ на вуліцы і з летнімі верандамі да 12 ліпеня можна наведваць усім без QR-кода. Пакуль жыхары сталіцы шукаюць магчымасці атрымаць коды, маленькія кавярні і бістро знайшлі выхад, як захаваць наведвальнікаў. Стойкі з кавааўтаматамі і касы для заказу на вынас яны ўстанаўліваюць каля ўвахода, такім чынам не парушаючы забароны і не абцяжарваючы гасцей праверкамі кодаў.

Прышчапіцеся на здароўе

Асаблівыя сілы ўлад кінутыя на прапаганду вакцынацыі. Білборды і рэклама ў горадзе мільгаюць слоганамі тыпу «Сустракайце лета з антыцеламі», «Каранавірус забівае кожны дзень. Зрабіце прышчэпку сёння», «Хварэць — балюча. Паміраць — страшна. Зрабіць прышчэпку — проста». Сярод тых, хто атрымаў прышчэпкі, разыгрываюць каштоўныя прызы — аўто, а ў некаторых рэгіёнах нават кватэры.

У Маскве я сустрэлася са сваёй сяброўкай, якая працуе ў забаўляльнай сферы. Спыталася, як яна ставіцца да вакцынацыі і ці паспела зрабіць прышчэпку? Вакцынацыю яна прайшла на днях. Доўга вагалася, але ўсвядоміла, што забаўляльная сфера пацярпела ад ковіду больш за іншыя і нават цяпер не можа на поўную магутнасць аднавіць сваю дзейнасць. Прышчэпка — адна з магчымасцяў для артыстаў выходзіць на сцэну нават у пандэмію.

«Таму прадстаўнікі нашай сферы павінны вакцынавацца ў першую чаргу, каб мы маглі перамяшчацца па краіне, выязджаць у іншыя дзяржавы з гастролямі. Яшчэ адзін плюс прышчэпкі — прывілеі для вакцынаваных пры перасячэнні меж», — сцвярджае дзяўчына.

Па яе словах, артысты, у адрозненне ад працаўнікоў сферы паслуг, не блізка кантактуюць з людзьмі, але, тым не менш, выступаюць перад вялікай колькасцю гледачоў і адчуваюць сваю адказнасць за здароўе наведвальнікаў, калег па сцэне.

«Артысты вельмі сумуюць па гледачах, таму хочуць, каб і яны прышчапіліся, бо на многія канцэртныя пляцоўкі наведвальнікаў не пускаюць без QR-кодаў», — кажа артыстка.

Але многія расіяне не спяшаюцца вакцынавацца. Хоць Масква і Маскоўская вобласць выходзяць у лідары па колькасці вакцынаваных. Штодзённы запіс у канцы чэрвеня ў сталіцы на прышчэпку дасягаў 87 тысяч чалавек. Як сцвярджаюць эксперты, для дасягнення калектыўнага імунітэту неабходна прышчапіць 60—70 % дарослага насельніцтва Расіі.

Марыя ДАДАЛКА

г. Масква

Загаловак у газеце: «Сустракайце лета з антыцеламі»

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Індыкатар жаночых праблем. Чаму ў дэкальтэ галоўнае не прыгажосць, а здароўе?

Індыкатар жаночых праблем. Чаму ў дэкальтэ галоўнае не прыгажосць, а здароўе?

Часта незразумелы «шарык» можа быць, напрыклад, фібрадэномай.

Грамадства

Калі дапамога патрэбна экстранна, яе заўсёды змогуць аказаць валанцёры Чырвонага Крыжа

Калі дапамога патрэбна экстранна, яе заўсёды змогуць аказаць валанцёры Чырвонага Крыжа

Гучны гул сірэны знянацку застаў пенсіянерку Веру Васільеўну дома.