Вы тут

Артысты з Санкт-Пецярбургу выступілі на сцэне Белдзяржфілармоніі


Музыка і песні здольныя зараджаць і абуджаць пачуцці. А той, хто адчувае прыгажосць і гармонію, будзе думаць, як распаўсюдзіць іх на акаляючы свет. Магчыма, ад гэтага адштурхоўваліся арганізатары фестывалю «Музыка верыць у лепшае. Да 100-годдзя з дня нараджэння дырыжора А.С. Бадхена», што заснавалі ў Санкт-Пецярбургу. Але 28 красавіка канцэрт у межах фестывалю адбыўся ў Мінску.


Фота: «Белдзяржфілармонія».

— З гэтым фестывалем мы ўжо пабывалі на Урале, у Карэліі. І нам прыемна, што цяпер сяброўская для нас дзяржава так цёпла прымае нашых артыстаў, — адзначыла Кацярына Арцюшкіна, генеральны дырэктар «Пецярбург-канцэрту». — Пецярбург сёння працягвае традыцыі «Ленканцэрту», але ў нас новыя цікавыя задачы, адметныя праекты. Майстры эстрады разумеюць, што выкананне пад жывы аркестр — гэта найлепшае, што можа быць у песні. Якія б ні былі цудоўныя аранжыроўкі ў «мінусовак», зробленых з дапамогай новых тэхналогій, яны ўсё адно непараўнальныя з эмоцыяй, што дае жывы аркестр і добрыя артысты.

Гаворка пра эстрадна-сімфанічны аркестр ім. А.С. Бадхена. Фактычна ён у новай назве працягвае лёс Ленінградскага канцэртнага аркестра, створанага ў 1969 годзе. Калектыў стаў вядомы ў свеце, і цяпер працягвае традыцыі, закладзеныя Бадхенам. І па традыцыі выбіраецца музыка для выканання, каб прадэманстраваць розныя гронкі здольнасцяў калектыву. Тут і класіка, і папулярныя песні, і нават сучасная рок-музыка. Каб той, хто адкрывае для сябе гэты аркестр, атрымаў як мага больш познае ўяўленне пра яго, а далей ужо разумеў, чаго чакаць ад новых сустрэч.

Адзін канцэрт — гэта прыступка для далейшых праектаў. Яны былі і раней, арганізаваныя сумесна. Напрыклад, у Санкт-Пецярбургу выступала вядомая беларуская цымбаліста Вераніка Прадзед. І сяброўскія кантакты паміж музыкантамі дзвюх краін — звычайная справа. Таму што ў гасцей ёсць думкі пра тое, каб адносіны з беларускімі партнёрамі сталі больш трывалымі і дазволілі вярнуцца сюды з канцэртамі і, можа быць, наогул праехаць па Беларусі.

Толькі трэба ведаць, чым здзіўляць, бо беларускі глядач падрыхтаваны да такіх канцэртаў (вось тут кожны можа сябе праверыць: колькі беларускіх эстрадна-сімфанічных аркестраў вы ведаеце?). Гэта разумее Андрэй Мядзведзеў, мастацкі кіраўнік і дырыжор эстрадна-сімфанічнага аркестра імя Анатоля Сямёнавіча Бадхена, які прызнаўся:

— Для мне гэта хвалююча і адказна, бо я ведаю вашу аркестравую культуру — запрашалі ў Прэзідэнцкі аркестр, працаваў на «Слававянскім базары ў Віцебску». Ведаю, якая высокая планка гэтага жанру ў Беларусі. Але я рады магчымасці ў гэтым праекце згадаць Анатоля Сямёнавіча Бадхена, які заўсёды змагаўся за якасць, кепскую партытуру падчас рэпетыцыі мог нават выкінуць са сцэны ў залу. І я імкнуся захаваць чысціню жанру эстрадна-сімфанічнай музыкі, які аказаўся крыху дыскрэдытаваны (я не кажу пра Мінск).

Сапраўды, Мінск (і Беларусь наогул) песні і эстрадную музыку неяк па-асабліваму адчувае. Столькі гадоў песенных фестываляў — нацыянальных і міжнародных, — столькі песенных праграм, падрыхтаваных рознымі калектывамі, у тым ліку аркестрамі, — і людзі ўцягнуліся. Сюды можна смела ехаць з рознымі песеннымі праграмамі — ведаюць замежныя артысты.

— Вялікая адказнасць і ўдача — прыехаць у Беларусь. Я люблю Беларусь, быў тут з калектывам «А-студыё», у якім працаваў, — згадаў Андрэй Касінскі, кіраўнік фестываля «Музыка верыць у лепшае. Да 100-годдзя з дня нараджэяння дырыжора А. С. Бадхена». — Тое, як нас тут сустрэлі цяпер, дазваляе казаць, што самае галоўнае ў Мінску — гэта людзі.

Артыст і ўдзельнік папулярных тэлепраектаў Яўген Кунгураў таксама бываў у Беларусі не раз. У прыватнасці, ён прыязджаў разам з Русланам Аляхно, які рабіў вялікі праект, каб дапамагчы пабудаваць лякарню ў Бабруйску. Але на сцэну філармоніі ў Мінску Кунгураў выйшаў упершыню, вёў канцэрт і спяваў песні з рэпертуара Мусліма Магамаева (той пачынаў спяваць менавіта з аркестрам Бадхена).

— Слухачы ў розных гарадах сапраўды адрозніваюцца. Думаю, што беларускі глядач больш еўрапейскі — вытрыманы, больш музычна адукаваны, — падзяліўся сваімі думкамі Яўген Кунгураў. — Але Пецярбургскі аркестр таксама заўсёды адрозніваўся — найперш эстэцтвам, дастаткова прыгадаць музыку Андрэя Пятрова. Былі і свае вядомыя артысты — Эдуард Хіль, Людміла Сенчына. Яны вылучаліся вытанчанасцю выканання. Сёння ў аркестра імя Бадхена таксама ёсць такі рэпертуар, і ён дае магчымасць публіцы адчуць Пецярбург.

Ларыса ЦІМОШЫК

Выбар рэдакцыі

Калейдаскоп

Усходні гараскоп на наступны тыдзень

Усходні гараскоп на наступны тыдзень

Стральцам на гэтым тыдні не трэба пераацэньваць сваіх магчымасцяў.

Гандаль

Кандытарскія вырабы — брэнд беларускай харчовай прамысловасці

Кандытарскія вырабы — брэнд беларускай харчовай прамысловасці

Напярэдадні Міжнароднага сімпозіума кандытараў эксперты расказалі аб планах і перспектывах кандытарскай галіны.

Сям'я і дэмаграфія

Святлана Клачкова: Чым больш дзяцей, тым больш любові

Святлана Клачкова: Чым больш дзяцей, тым больш любові

Як жа шматдзетная сям’я спраўляецца з хатнімі клопатамі?