Вы тут

З крыла надзеі — у вечны свет


16 лістапада 2021 года пайшоў з жыцця паэт, мовазнаўца Мікола ШАБОВІЧ (нарадзіўся 4 студзеня 1959 года ў вёсцы Бадзяні Мядзельскага раёна, на Міншчыне). Кандыдат філалагічных навук. 


Скончыў сярэднюю школу N 1 у горадзе Мядзел. А перад гэтым вучыўся ў школе ў вёсцы Дзягілі. У 1977 — 1981 гг. — вучоба ў Мінскім дзяржаўным педагагічным інстытуце імя Максіма Горкага. Родам з песеннага, паэтычнага края, зямляк Максіма Танка, Мікола Шабовіч быў апантана захоплены паэзіяй, увогуле беларускай літаратурай, беларускай мовай. Захопленасці ў многім спрыяла і тое, якія таленавітыя выкладчыкі, беларусазнаўцы выкладалі ў педагагічным інстытуце. І самым аўтарытэтным сярод іх для Міколы быў мовазнаўца Фёдар Міхайлавіч Янкоўскі. 

Сур’ёзнай прыступкай да заваёвы сталых пазіцый на паэтычным Алімпе сталася для Міколы публікацыя падборкі вершаў у калектыўным зборніку «Крыло» (1984 год). Паэт напісаў і выдаў наступныя асобныя кнігі: «Дом», «Яшчэ пакуль не лістапад», «Падары мне сваю адзіноту», «Мая надзея»... На вершы Міколы Шабовіча напісана болей 180 песень. Галоўнае месца ў творчасці таленавітага аўтара займала лірычная плынь, тэма кахання. 

Пакінуў свой след пісьменнік і як сатырык, гумарыст. Заўважнай падзеяй стала яго кніга «Хор болей не спявае: пароды, эпіграмы, прысвячэнні» (2008). 

Займаўся МІкола Шабовіч і мастацкім перакладам: пераўвасобіў на беларускую мову паэтычныя творы Аляксандра Блока, Сяргея Ясеніна, Анатоля Аўруціна, Валянціны Паліканінай, Мікалая Рубцова, Ігара Грыгор’ева, Юрыя Фатнева... 

Жыццёвыя і творчыя сцяжынкі Міколы Шабовіча самым цесным чынам звязаны не толькі з Мінскам і роднай Мядзельшчынай, але і з Маладзечнам, Вілейскім раёнам. Відавочным падаецца пытанне аб ўшанаванні пісьменніка ў гэтых мясцінах. 

Мікола БЕРЛЕЖ

Выбар рэдакцыі