Вы тут

Удзельнікі сумеснага стратэгічнага вучэння «Захад-2021» падзяліліся сваімі ўражаннямі


Галоўны іспыт двухгоддзя для беларускіх і расійскіх вайскоўцаў ужо стаў гісторыяй. Упершыню разам з імі баявую падрыхтоўку ўдасканальвалі і прадстаўнікі Узброеных Сіл Казахстана. Нягледзячы на тое, што канчатковая ацэнка сумеснаму стратэгічнаму вучэнню «Захад-2021» будзе дадзена пасля яго дэталёвага разбору вышэйшым ваенным камандаваннем, папярэдні вынік сведчыць аб тым, што ваеннаслужачыя, пачынаючы ад радавога і заканчваючы генералам, выканалі пастаўленыя задачы на высокім узроўні.


Карэспандэнты «Звязды» высветлілі, як самі ўдзельнікі вучэння ацэньваюць сваю работу, наколькі каштоўным для іх быў такі вопыт і чым запомніліся манеўры, якія толькі на тэрыторыі нашай краіны ажыццяўляліся на чатырох палігонах — Абуз-Лясноўскім, Брэсцкім, Даманаўскім і Ружанскім.

Ваеннаслужачы сіл спецыяльных аперацый капітан Андрэй УРУБЛЕЎСКІ (Беларусь):

— Сярод задач, якія мы выконвалі падчас вучэння, найбольш запомнілася начное дэсантаванне. Гэта была мая чацвёртая спроба. Апошняе дэсантаванне адрознівалася ад папярэдніх сваёй масавасцю. Скачкі з перыядычнасцю ў 30 секунд ажыццяўляліся з двух ваенна-транспартных самалётаў Іл-76МД. Гэта складаны этап, бо з парашутам адначасова выкідваецца вялікая колькасць дэсантнікаў. Да яго неабходна рыхтавацца. Трэба ажыццявіць як мінімум адно дэсантаванне з гэтага самалёта і як мінімум адно начное з верталёта Мі-8. Падчас вучэння пляцоўка, куды мы прызямляліся, не падсвятлялася, прагледжваліся толькі яе габарыты — для таго, каб пілоты лятальных апаратаў бачылі, куды накіроўваць вайскоўцаў. Складанасць начнога дэсантавання ў тым, што ваеннаслужачы не бачыць, куды ён прызямляецца, адпаведна, не можа вызначыць і таго, калі ў яго адбудзецца кантакт з зямлёй. У мяне за плячыма — звыш 20 скачкоў, але справіцца з пастаўленай задачай было нялёгка, хоць вышыня штатная — 600 метраў, а палёт, як гэта часта бывае, працягваўся тры хвіліны. Дэсантаванне разам з намі ажыццяўлялі вайскоўцы з Казахстана і Расіі. З апошняй у нас Саюзная дзяржава. Мы — стратэгічныя саюзнікі, а значыць, павінны разумець адзін аднаго з паўслова. Дасягнуць гэтага можна толькі правядзеннем вялікай колькасці сумесных трэніровак.

Старшы афіцэр 2-й гаўбічнай батарэі старшы лейтэнант Яўген ЗАЛІЛАЎ (Расія):

— Самым складаным падчас выканання задач вучэння для мяне з'яўлялася падтрыманне інтэнсіўнасці агню. Расход боепрыпасаў каласальны! Калі супаставіць з вучэннем «Шчыт Саюза» 2019 года, цяпер ён быў у паўтара раза большы. Дзеянні нашых падраздзяленняў камандаванне ацаніла на найвышэйшую ацэнку. Мы паказалі дакладнасць вядзення агню, яго інтэнсіўнасць. Я ўпершыню ў вашай краіне. Беларусы адрозніваюцца прыязнасцю, прастатой характару. Я быў уражаны чысцінёй вашых гарадоў. Беларусь — тая краіна, куды хочацца вярнуцца, што я абавязкова зраблю ўжо па-за службай.

Гвардыі старшы сяржант 35-й дэсантна-штурмавой брыгады Серыкбек БАЛТЫМБАЕЎ (Казахстан):

— Тактычныя дзеянні, а таксама начное дэсантаванне мы адпрацоўвалі пры шчыльным узаемадзеянні з беларускімі вайскоўцамі. Ніякіх моўных бар'ераў не было: мы размаўлялі на нашай багатай рускай мове. Не ўзнікала непаразуменняў і пры выкананні баявых задач. У Беларусі я ўпершыню. Вялікае ўражанне засталося пасля экскурсіі па Брэсцкай крэпасці. Мы вывучалі гісторыю цытадэлі, чыталі пра яе герояў у кнігах, аднак убачыць усё на свае вочы — зусім іншая справа. Як толькі мы зайшлі ў Брэсцкую крэпасць, было такое адчуванне, што бітва толькі што скончылася. Хачу падзякаваць беларускаму народу за такі цёплы прыём. Па прыездзе ў Казахстан мы абавязкова раскажам сваім блізкім, якія вы гасцінныя і шчырыя.

Ваеннаслужачы сіл спецыяльных аперацый Віталь МАРТЫНКОЎ (Беларусь):

— Самая галоўная задача, якая стаяла на вучэнні, — арганізаваць узаемадзеянне паміж краінамі, каб мы сумесна маглі папярэдзіць любое ўзброенае нападзенне з боку іншых дзяржаў. Гэта было не складана: беларусы і расіяне, а таксама казахстанцы, як паказалі манеўры, разумеюць адзін аднаго нават без слоў. За гэты час мы не толькі навучыліся зладжана рэагаваць на любыя сітуацыі на полі бою, але паспелі і пасябраваць адзін з адным. Становіцца сумна, што вучэнне скончылася і нам даводзіцца раз'язджацца.

Начальнік артылерыі 104-га дэсантна-штурмавога палка падпалкоўнік Аляксандр АКРУЖНОЎ (Расія):

— У межах сумеснага стратэгічнага вучэння «Захад-2021» падраздзяленні дэсантна-штурмавога палка выканалі задачы па знішчэнні ўмоўнага праціўніка. У ходзе манеўраў адбылося практычнае дэсантаванне асабовага складу і тэхнікі. Дэсантаванне адбылося ў штатным рэжыме. Усе пастаўленыя задачы былі выкананы ў поўным аб'ёме з высокай якасцю і прафесіяналізмам. Вельмі прыемна ўзаемадзейнічаць з беларусамі, з якімі нам па сілах любыя задачы. Вучэнне — карысны вопыт і практычны крок у далейшай дзейнасці. Такія манеўры павінны працягвацца і далей.

Вераніка КАНЮТА

Фота Аліны МАЗАВЕЦ

Загаловак у газеце: «Беларусь — тая краіна, куды хочацца вярнуцца»

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Даведаліся аб цэнах на галоўныя восеньскія ягады, спосабах іх захоўвання і «прафесійных рызыках» пры зборы журавін

Даведаліся аб цэнах на галоўныя восеньскія ягады, спосабах іх захоўвання і «прафесійных рызыках» пры зборы журавін

У разгары сезон журавін. Менавіта цяпер самы час назапасіць гэтых ягад на доўгі перыяд халадоў і прастуд.

Грамадства

Што пісалі беларускія класікі пра самага дарагога чалавека?

Што пісалі беларускія класікі пра самага дарагога чалавека?

Янка Купала дакладна чуў беларускія калыханкі ад сваёй маці, Бянігны Іванаўны, лежачы ў калысцы ў Вязынцы.

Грамадства

Калі злодзей маўчыць, за яго «гавораць» сляды. Выкрыць злачынцу дапаможа трасалогія

Калі злодзей маўчыць, за яго «гавораць» сляды. Выкрыць злачынцу дапаможа трасалогія

Банда рабаўнікоў «трапілася» дзякуючы адбіткам спецыяльнай прылады.

Грамадства

Жыхарка вёскі Мікалаеўка Бялыніцкага раёна Ларыса Клімянок расказала пра трагедыю, якая адбылася з яе сястрой і братамі

Жыхарка вёскі Мікалаеўка Бялыніцкага раёна Ларыса Клімянок расказала пра трагедыю, якая адбылася з яе сястрой і братамі

Экспедыцыю ў Малінаўку арганізаваў навуковы супрацоўнік музея гісторыі Магілёва ветэран пошукавага руху Пётр Хаванскі.