Вы тут

Пакаленне «ну, пачакай»


Аднойчы злавiла сябе на тым, як часта кажу малым: «Зараз», «Давай потым», «Пачакай тры хвiлiны». Злавiла — i напружылася, бо, здаецца, злоўжываю падобнымi выразамi i прыёмамi. Пачала абмяркоўваць тэму са знаёмымi бацькамi, i здалося, што гэта наша агульная рыса — пастаянная нястача часу i, як вынiк, спробы «ўвапхнуць неўвапханае» ў абмежаваны перыяд, бясконцае адкладванне на потым i выкананне спраў у апошнi момант... Безумоўна, дапамагае штодзённае i перспектыўнае планаванне, аднак, па-першае, дзецi вялiкiя ўмельцы ўносiць карэктывы ў стройныя схемы, а па-другое, якiм бы перфекцыянiстам ты нi быў, у сутках усё адно толькi 24 гадзiны i болей не будзе, хоць трэснi.


«Я яму кажу — пачакай, тата заняты, скончу работу i пагуляю з табой, а яму трэба, каб я проста зараз кiнуў усе справы i iшоў гуляць у машынкi!» — з абурэннем расказваў адзiн тата другому на гульнявой пляцоўцы, як гэта, аказваецца, няпроста — сумяшчаць аддаленую работу i выхаванне дзiцяцi. (На гэтым моманце, мяркую, многiя мамы i рэдкiя таты, якiя адбылi ў «дэкрэце», з разуменнем i крыху з'едлiва ўсмiхнулiся. О, iм ёсць што расказаць пра жыццё ў рэжыме шматзадачнасцi, калi, на думку грамадства, у цябе не можа быць нiякiх iншых заняткаў, акрамя догляду дзiцяцi, а на думку сям'i, хто дома, той i гатуе, мые, прыбiрае i паралельна робiць мноства iншых патрэбных спраў, зашыфраваных у «гэтак далей»!) Але перш чым я нават у думках пачала кпiць у адказ, нечакана запярэчыў другi бацька: «Ну, а што ты хацеў? Ты сам, калi просiш сяброў дапамагчы з рамонтам, чакаеш iх не на наступны год, а цяпер, калi ў гэтым ёсць неабходнасць. Вось i малому тата патрэбны не калi вызвалiцца, а калi душа просiць. Затое ведаеш, якое гэта шчасце, — я дачцэ дапамог з расфарбоўкай, яна абняла за шыю так моцна-моцна i шэпча: «Татачка, я цябе люблю!»

Старэйшыя калегi пiшуць — маўляў, усё зло ад гаджэтаў i нашай уласнай нядбайнасцi, варта ўдзяляць дзецям больш увагi — i ўсё будзе добра. Канешне, пэўная доля праўды ў гэтым ёсць. Але далёка не ўся. Мае бацькi на адной з вялiкiх сямейных пасядзелак, калi iх кватэру разносiлi вясёлымi скокамi адначасова шасцёра ўнукаў, прызналiся, што часам не ведаюць, як спраўляцца з прадстаўнiкамi пакалення Z — «лiчбавымi людзьмi», якiя асвойваюць практычна любую тэхнiку хутчэй i лягчэй за нас i тым больш бабуль з дзядулямi, аднак губляюцца ў найпрасцейшых, здаецца, стасунках з iншымi людзьмi. Яны празмерна самастойныя i самаўпэўненыя, усё выпрабоўваюць на сабе i не будуць «сядзець тут, бо я так сказаў», з iмi не спрацоўвае безумоўны бацькоўскi аўтарытэт — трэба тлумачыць, чаму так, а не iначай. Яны ведаюць, чаго хочуць i як гэта атрымаць: «Давай не будзем купляць цукеркi, яны шкодныя для зубоў, а вось у зефiрках шмат жалеза i кальцыю, а глюкоза карысная для мозга» — вы яшчэ не чулi падобнага ў краме? Яны нецярплiвыя, ненавiдзяць сумаваць, i нашы просьбы «ну, пачакай» не могуць выканаць амаль што на фiзiялагiчным узроўнi — проста ў iх iншыя прыярытэты. Затое яны, як правiла, шчырыя i адкрытыя — часам занадта, што шакiруе прадстаўнiкоў старэйшага пакалення, але гэта ж дазваляе i наладзiць кантакт з iмi — калi не хлусiць, не манiпуляваць, а расстаўляць прыярытэты, тлумачыць i дамаўляцца. «Я дапiшу тэкст, тады пойдзем гуляць. Ну як, пачакаеш?» — «Ага. А давай, пакуль я чакаю, адзiн адукацыйны мульцiк пагляджу». Ой, мама, у цябе ёсць дзесяць хвiлiн — як казалi героi фiльма «Дзелавыя людзi», «паспеем дабегчы да канадскай мяжы!»

Вiкторыя ЦЕЛЯШУК

Прэв’ю: nashkiev.ua

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Арктычнае ўварванне на змену цёпламу паветру. Калі чакаць першы снег? Прагноз ад Дзмітрыя Рабава

Арктычнае ўварванне на змену цёпламу паветру. Калі чакаць першы снег? Прагноз ад Дзмітрыя Рабава

З чым звязана такая восеньская зменлівасць надвор’я і калі чакаць першы снег.

Грамадства

Усходні гараскоп на наступны тыдзень

Усходні гараскоп на наступны тыдзень

КАЗЯРОГ. Буйныя крэдыты зараз лепш не браць. Паспрабуйце прывесці думкі і пачуцці ў парадак. І перастаньце гібець, зазірніце ў сябе, ураўнаважце эмацыянальны стан. Зараз самы час для наладжвання згубленых сувязяў, якія спатрэбяцца ў найбліжэйшай будучыні. Не забывайце пра родных і блізкіх.

Спорт

Сяргей Кавальчук: У спорце вышэйшых дасягненняў адна мэта — быць лепшымі

Сяргей Кавальчук: У спорце вышэйшых дасягненняў адна мэта — быць лепшымі

Міністр спорту і турызму пра жыццё беларускага спорту. Шчыра і аб’ектыўна.