Вы тут

Што і колькі каштуе на Камароўцы


Ві­зіт­ная карт­ка Мін­ска — Ка­ма­роў­скі ры­нак — су­стра­кае ня­звык­лай ад­сут­нас­цю па­куп­ні­коў, ды і пра­даў­цоў не над­та шмат: то тут, то там — пус­тыя пры­лаў­кі. Зрэш­ты, асар­ты­мент па-ра­ней­ша­му шы­ро­кі і раз­на­стай­ны, а пра­даў­цы доб­ра­зыч­лі­выя, га­то­выя па­гу­та­рыць з па­куп­ні­ка­мі на лю­быя тэ­мы і да­ра­ваць вам 20 ка­пе­ек, ка­лі на па­куп­ку іх не ха­пае. Бо на Ка­ма­роў­ку лю­дзі хо­дзяць у тым лі­ку па ду­шэў­насць.


Тут ты куп­ля­еш не ку­ры­ныя нож­кі ў плас­ты­ка­вай упа­коў­цы — прос­та ежу: пры­га­та­ваў, з'еў і за­быў. Тут ты пры­дзір­лі­ва вы­бі­ра­еш кан­крэт­ную Ку­ры­цу Іва­наў­ну, пра якую та­бе ах­вот­на рас­ка­жуць, ад­куль яна пры­еха­ла ў Мінск і што з яе лепш га­та­ваць.

Пад да­хам: мя­са і каў­ба­сы

— Як з па­куп­ні­ка­мі?

— Гля­дзі­це са­мі, — аба­роч­ва­ец­ца ў бок кры­та­га ганд­лё­ва­га па­віль­ё­на пры­го­жая дзяў­чы­на за пры­лаў­кам з каў­ба­са­мі і са­лам.

— Мо­жа, прос­та спра­ва ў тым, што буд­ні дзень, ды яшчэ ра­ні­ца?

— Ды не, ця­пер па­куп­ні­коў
на­огул ма­ла пры­хо­дзіць, на­ват у вы­хад­ныя. У лю­дзей прос­та ста­ла менш гро­шай. Мы да­ра­гую каў­ба­су ўжо не за­каз­ва­ем, та­му што яе не пра­даць.

Па сло­вах су­раз­моў­ні­цы, апош­нім ча­сам цэ­ны на сы­ра­вя­ле­ныя і сы­ра­вэн­джа­ныя каў­бас­ныя вы­ра­бы, па­лянд­ві­цу, са­ла тро­хі пад­ня­лі­ся — у ся­рэд­нім на два руб­лі на кож­нае най­мен­не.

— Гэ­та не на­ша ві­на. Мы бя­ром пра­дук­цыю на прад­пры­ем­ствах, а яны пад­ня­лі ца­ну.

У ся­рэд­нім на Ка­ма­роў­цы кошт мяс­ных пры­сма­каў та­кі: па­лянд­ві­ца — 29,90 руб­ля за кі­ла­грам, сы­ра­вя­ле­ныя груд­кі ін­ды­чак — 31,99, ка­рэй­ка — 15,99, ру­лет са сві­ных ву­шэй — 14,99, са­ла — не з кам­бі­на­та, а з фер­мер­скай гас­па­дар­кі, «да­лі­кат­нае, рэ­жац­ца як мас­ла» — 12,99 руб­ля за кі­ла­грам.

Пе­ра­мя­шча­ю­ся ў ад­дзел сы­ро­га мя­са. Тут кош­ты больш дэ­ма­кра­тыч­ныя. Ка­ля пры­лаў­ка збо­ку цэн­нік.

— Мож­на, я сфа­та­гра­фую цэ­ны?

— Не трэ­ба. Гэ­та ня­пра­віль­ныя ліч­бы.

— На­вош­та яны та­ды?

— Ня­хай бу­дуць, — усмі­ха­ец­ца пра­да­вец. — А мы тан­ней ад­да­ём. Абы ку­пі­лі.

Вы­свет­лі­ла­ся, што цэ­ны на мя­са ця­пер та­кія: гру­дзін­ка на за­сол­ку — 7,50—8 руб­лёў, ка­рэй­ка — 8 руб­лёў, шыя — 11,90, ла­пат­ка — 5,99. Гэ­та сві­ні­на. Яла­ві­чы­на, па тра­ды­цыі, да­ра­жэй­шая. На­прык­лад, фарш «Эліт­ны» — аж па 12,90 за кі­ла­грам. За­тое, рас­тлу­ма­чы­лі мне, да­да­ваць у гэ­ты фарш сві­ні­ну не трэ­ба — кат­ле­ты з яго атрым­лі­ва­юц­ца ды­е­тыч­ныя і не цвёр­дыя, прос­та рас­та­юць у ро­це.

— Так, па­куп­ні­коў ма­ла. Ка­нец ле­та, ды яшчэ і ка­нец ме­ся­ца, — вось у лю­дзей гро­шай і ня­ма: дзя­цей у шко­лу са­бра­лі плюс кварт­пла­ту за­пла­ці­лі. У апош­нія тыд­ні жніў­ня кож­ны год па­куп­ні­коў ма­ла, — ка­жа пра­да­вец.

На га­на­ро­вым мес­цы на пры­лаў­ку ля­жыць мя­са на шаш­лык.

— На шаш­лы­кі час­та мя­са куп­ля­юць?

— Зра­зу­ме­ла. Ле­та яшчэ не скон­чы­ла­ся, ды яшчэ бу­дзе ба­бі­на ле­та. Я ска­жу вам так: мя­са бу­дуць куп­ляць заў­сё­ды, пры лю­бых са­цы­яль­ных уз­ру­шэн­нях лю­дзям трэ­ба ес­ці. На­ват на мі­тынг га­лод­ным ні­хто не пой­дзе. А я на­огул ні за ко­га. Я за мір і спа­кой.

Су­раз­моў­ні­ца на­ра­кае, што сён­ня лю­дзі раз­ву­чы­лі­ся пра­ца­ваць.

Зя­лё­ная цы­бу­ля каш­туе 80 ка­пе­ек  за 100 гра­маў.

— Ба­чы­це, коль­кі пус­тых пры­лаў­каў! Лю­дзі, асаб­лі­ва мо­ладзь, не хо­чуць іс­ці сю­ды. Тут цяж­кая пра­ца. Але мож­на і за­ра­біць. А ця­пер усе хо­чуць атрым­лі­ваць гро­шы «на дур­ні­цу». Пра­сцей знай­сці ча­ла­ве­ка на ва­кан­сію ды­рэк­та­ра, чым на ва­кан­сію пра­даў­ца.

Ня­ма па­куп­ні­коў і ка­ля пры­лаў­ка з яй­ка­мі. Дзяў­чы­на за ім ах­вот­на пад­трым­лі­вае гу­тар­ку і апа­вя­дае мне пра пе­ра­ва­гі яе та­ва­ру пе­рад крам­ны­мі яй­ка­мі. Ца­на на іх на рын­ку ў за­леж­нас­ці ад ка­тэ­го­рыі — 1,80—2,10.

Са­мі ку­ры з птуш­ка­фаб­рык у ся­рэд­нім па рын­ку каш­ту­юць столь­кі: ку­ра­ня­ты — 3,30 за кі­ла­грам, сцёг­ны — 4—4,99, груд­кі — 4,50—5 руб­лёў, фі­ле —
6,59 руб­ля. На ад­ной з віт­рын знай­шлі­ся та­кія, зда­ва­ла­ся б, за­бы­тыя пра­дук­ты, як ку­ры­ныя га­ло­вы
(з дзю­ба­мі, ва­чы­ма і гра­бень­чы­ка­мі) і ла­пы (з кіп­цю­ра­мі).

— Ча­му за­бы­тыя? — здзіў­ля­ец­ца пра­даў­шчы­ца. — У нас яны заў­сё­ды ў асар­ты­мен­це. Іх кі­тай­цы вель­мі доб­ра куп­ля­юць. Ну і на­шы лю­дзі — су­ста­вы ля­чыць.

— У сэн­се?

— Ну, у ку­ры­ных ла­пах і га­ло­вах утры­моў­ва­юц­ца рэ­чы­вы, якія су­ста­вам да­па­ма­га­юць. Ад арт­ры­таў, арт­ро­заў.

Ляс­ныя гры­бы ка­рыс­та­юц­ца ся­род асар­ты­мен­ту ад­кры­та­га рын­ку,  на­пэў­на, най­боль­шым по­пы­там.

Ін­дыч­ка тра­ды­цый­на да­ра­жэй­шая за ку­ра­ці­ну. Груд­кі ін­ды­коў — у ся­рэд­нім 4,70 за кі­ла­грам, фі­ле — 18 руб­лёў, столь­кі ж каш­туе ін­ды­чы­на на шаш­лык.

За пры­лаў­кам з пе­ра­пёл­ка­мі, ін­шай хат­няй птуш­кай і тру­са­мі не пе­ра­жы­ва­юць з на­го­ды та­го, што на рын­ку не­мна­га­люд­на. Па­куп­ні­коў тут заў­сё­ды не над­та шмат, і, як пра­ві­ла, яны па­ста­ян­ныя. Птуш­ка і тру­сы на про­даж скуп­ля­юц­ца на пры­ват­ных пад­вор­ках.

— Хто ад­ной­чы па­каш­та­ваў са­праўд­ную ку­ры­цу за­мест брой­ле­ра, той бу­дзе на­шым па­ста­ян­ным па­куп­ні­ком, — ка­жа жан­чы­на за пры­лаў­кам. — Яшчэ до­сыць час­та бя­руць тру­соў.
А вось гу­сі больш ідуць да свя­точ­на­га ста­ла.

Ца­на на ку­ры­цу з пры­ват­на­га пад­вор­ка — 12 руб­лёў за кі­ла­грам. Пе­ра­пё­лак пра­да­юць аж па 35 за кі­ла­грам. Але і на іх, як сцвяр­джа­юць пра­даў­цы, зна­хо­дзіц­ца свой па­куп­нік.

На све­жым па­вет­ры: ага­род­ні­на, са­да­ві­на, гры­бы

Пе­ра­мя­шча­ем­ся на ад­кры­ты ры­нак. Сён­ня дождж, так што на­вед­валь­ні­каў ма­ла і тут. Але ўсе пры­лаў­кі за­ня­тыя.

Цэ­ны на ўкра­ін­скія па­мі­до­ры вар'­і­ру­юц­ца: 1,99 на буй­ныя чыр­во­ныя, 3,50 за кі­ла­грам жоў­тых, чор­ныя — за 2,99. Буй­ныя бе­ла­рус­кія па­мі­до­ры пра­да­юць па
3 руб­лі за кі­ла­грам. Зя­лё­ныя на за­сол­ку ад­да­дуць за 1,15, пе­рац — ад 4 да 4 ,50. І агур­кі,
і бак­ла­жа­ны, і цы­бу­ля, і морк­ва каш­ту­юць ка­ля 2 руб­лёў за кі­ла­грам. Зрэш­ты, у пры­ват­ні­ка на се­зон­ным рын­ку знай­шла агур­кі па 5 руб­лёў.

— Што за агур­кі та­кія? — абу­ра­ец­ца дзя­ду­ля, які пра­хо­дзіць мі­ма.

— Гэ­та сорт «Рад­ні­чок», яны на за­сол­ку ідэа­льныя — у сло­і­ку не раз­ле­зуц­ца. А па 2 руб­лі бу­дуць мяк­кія, не бу­дуць хрумс­цець, — ад­каз­вае жан­чы­на ся­рэд­ніх га­доў, пра­да­вец. — І ў све­жым вы­гля­дзе вель­мі смач­ныя.

Поз­нія клуб­ні­цы — буй­ныя і пры­го­жыя.  Як на смак — не ве­даю. Пра­да­вец­ ка­жа — са­лод­кія.

Яб­лы­кі на Ка­ма­роў­цы ў ся­рэд­нім у за­леж­нас­ці ад сор­ту мож­на ку­піць па ца­не ад паў­та­ра руб­лі да двух. Мож­на і тан­ней, ка­лі вы дзяў­чы­на, а за пры­лаў­кам — муж­чы­на:

— Пра­да­ваў за паў­та­ра, але вам ад­дам за ру­бель.

Ка­зах­скія ка­ву­ны — 2 руб­лі за кі­ла­грам (мож­на па­пра­сіць знай­сці менш, але ў асноў­ным усе як на пад­бор, на 4–5 кі­ла­гра­маў), ды­ня «Тар­пе­да» — 3 руб­лі за кі­ла­грам. Ві­на­град — 3,50.

На се­зон­ным рын­ку (зя­лё­ныя на­ве­сы зле­ва ад асноў­ных ганд­лё­вых радоў) ця­пер ак­тыў­на пра­да­юць яга­ду.

— Гэ­та не чар­ні­цы, гэ­та са­до­выя бу­я­кі, — па­праў­ляе мя­не пра­даў­шчы­ца. — Ці, як ка­жуць у нас у вёс­цы, дур­ні­цы. 25 руб­лёў вя­дзер­ца.

Пы­та­ю­ся, ад­куль пры­еха­лі ў Мінск бу­я­кі. Ака­за­ла­ся, з Ба­ра­на­віц­ка­га ра­ё­на. Ад­туль жа і брус­ні­цы — 5 руб­лёў за літр. Плас­ты­ка­вы кубачак ма­лін і ажын каш­туе ад­ноль­ка­ва — 3 руб­лі.

Са­да­во­ды-ага­род­ні­кі сён­ня ак­тыў­на асвой­ва­юць і не­звы­чай­ныя куль­ту­ры. Так што на Ка­ма­роў­цы мне ўда­ло­ся знай­сці на­ват та­кі цуд, як ты­бец­кія ма­лі­ны. Эк­зо­ты­ка бу­дзе да­ра­жэй­шая за звык­лыя ма­лі­ны — 5 руб­лёў за літр. Вы­ра­шча­на яна пад Слуц­кам.

На се­зон­ным рын­ку пра­даў­цы так­са­ма ка­жуць пра тое, што па­куп­ні­коў апош­нім ча­сам ма­ла. А най­боль­шым по­пы­там ка­рыс­та­юц­ца ляс­ныя гры­бы.

— Тры вя­дзер­цы чыр­во­на­га­ло­ві­каў з ра­ні­цы ўжо пра­да­ла, — ка­жа ўсмеш­лі­вая дзяў­чы­на за пры­лаў­кам. — Апош­няе за­ста­ло­ся. Па 15 руб­лёў ад­даю, а так пра­да­ва­ла па 20. Але ду­маю: ча­го яму тут, бед­на­му, ад­на­му ста­яць, хай ужо хут­чэй ку­пяць.

Уво­гу­ле Ка­ма­роў­ка па-ра­ней­ша­му — мес­ца ду­шэў­ных па­ку­пак. Праў­да, мно­гія мін­ча­не ад­да­юць пе­ра­ва­гу рын­ку «Ля­бя­жы» — ка­жуць, там тан­ней, асаб­лі­ва, ка­лі куп­ляць се­зон­ныя ага­род­ні­ну і са­да­ві­ну ў ап­та­ві­коў. Але тут вар­та ўлі­чыць, што да кош­ту пра­дук­таў да­вя­дзец­ца да­даць выдаткі на да­ро­гу — «Ля­бя­жы» зна­хо­дзіц­ца за го­ра­дам, а да Ка­ма­роў­кі, як ні кру­ці, да­бі­рац­ца зруч­ней. Спра­ва гус­ту, як га­во­рыц­ца. Да­рэ­чы, у маі сла­ву­тай у Бе­ла­ру­сі і за яе ме­жа­мі «Ка­ма­роў­цы» споў­ні­ла­ся 40 га­доў.

Аляк­санд­ра АНЦЭЛЕВІЧ

Фо­та аў­та­ра

Выбар рэдакцыі

Калейдаскоп

Усходні гараскоп на наступны тыдзень

Усходні гараскоп на наступны тыдзень

Казярогам важна на гэтым тыдні скончыць неадкладную справу, якая ўжо даўно не дае спакою.

Здароўе

Як вясной алергікам аблегчыць сваё жыццё?

Як вясной алергікам аблегчыць сваё жыццё?

Некалькі парад ад урача-інфекцыяніста.